Wyjątkowy projekt pierwszej biblioteki dziecięcej inspirowanej opowieścią o Pinokiu

Pracownia architektoniczna Gierbienis + Poklewski zdobyła drugą nagrodę w międzynarodowym konkursie 'Pinocchio Children's Library' zorganizowanym przez stowarzyszenie Young Architects Competitions wraz z Fundacją Carlo Collodiego. Projekt architektów jest bezprecedensowy - zawiera mnóstwo nieoczywistych, oryginalnych i zjawiskowych rozwiązań i przede wszystkim w znakomity sposób nawiązuje do opowieści o chłopczyku z drewna.

Konkurs "Pinocchio Children's Library"

Young Architects Competitions poszukuje architektury, która nie ogranicza się do funkcjonalności i aspektów ekonomicznych oraz technicznych. Stowarzyszenie chce promować współczesne projekty ucieleśniające osobiste podejście do przestrzeni architektonicznej.

W myśl tej filozofii YAC wraz z Fundacją Carlo Collodiego zorganizowało konkurs "Pinocchio Children's Library", który dał architektom możliwość stworzenia pierwszej i największej biblioteki dziecięcej inspirowanej powieścią "Pinokio".

Założenie ma powstać w Toskanii, w atrakcyjnie położonym wśród wzgórz miasteczku Collodi. Właśnie tam autor "Pinokia" spędził dzieciństwo. Od nazwy miasta pochodzi także jego pseudonim literacki - Carlo Collodi.

Zgłoszenie udziału w konkursie przez pracownię architektoniczną Gierbienis + Poklewski

W konkursie wzięło udział wielu architektów z całego świata, swoją koncepcję architektoniczną zgłosiła również Pracownia architektoniczna Gierbienis + Poklewski. Jak się później okazało, ich projekt został doceniony przez międzynarodowe jury i zdobył drugą nagrodę. 

Początkowe prace nad projektem

Koncepcja projektu architektów z pracowni Gierbienis + Poklewski polegała na ograniczeniu negatywnego wpływu na odbiór wizualny i społeczny nowego budynku, jego powiązanie z otoczeniem oraz zaoferowanie odbiorcy architektury wysokiej jakości, gdzie forma i funkcja ze sobą współgrają.

Budynek zaprojektowano w oparciu o podział na strefy administracyjno-wystawiennicze, (znalazły się one w bryłach istniejących) jak również otwartą, jednoprzestrzenną i transparentną strefę zasadniczą biblioteki.

Biblioteka stała się naturalną częścią krajobrazu

Miejsce, w którym miała powstać biblioteka było częściowo zabudowane obiektami związanymi z dawną fabryką papieru. Przez działkę przepływała niewielka rzeka, która dzieliła obszar na dwie części.

Na początku prac projektowych architekci chcieli, by budynek łączył ze sobą dwie części miasteczka - centrum i siedzibę Fondazione Nazionale Carlo Collodi. W ten sposób biblioteka stworzyłaby pewnego rodzaju most wiszący nad rzeką.

Ostatecznie koncepcja uległa zmianie i rzeka została włączona do wnętrza budynku, przez co  biblioteka stała się naturalną kontynuacją krajobrazu i jego integralną częścią.

Konstrukcja biblioteki

Drewniane płaszczyzny w formie swobodnie wijących się ścieżek i wzgórz, które miejscami tworzą półki na książki lub inne elementy małej architektury, zastąpiły zieloną nawierzchnię skarpy.

Dzięki przeszklonym ścianom zewnętrznym udało się zatrzeć granicę między tym, co na zewnątrz i wewnątrz oraz świetnie wpisać budynek w otaczający go krajobraz.

Nad całością zawieszona została wielopoziomowa, przestrzenna, drewniana struktura zadaszenia, która nawiązuje do tradycyjnej formy budownictwa, ale we współczesnym wydaniu.

"Powstała w ten sposób przestrzeń kojarzy się z ciepłem i bezpieczeństwem"

- Powstała w ten sposób przestrzeń kojarzy się z ciepłem i bezpieczeństwem, odwołuje się do aspektów proekologicznych architektury, a także z punktu widzenia założeń konkursu wprowadza oczekiwany walor innego, bajkowego świata. Łagodne kształty nawierzchni mogą stać się miejscem zarówno odosobnienia, jak i integracji dla dzieci i dorosłych. Miejscem zabaw, warsztatów, spotkań, jak i kontemplacji nad lekturą - skomentowali architekci z pracowni Gierbienis + Poklewski.

Część administracyjno-wystawiennicza i strefa zasadnicza biblioteki

Zabudowa części administracyjno-wystawienniczej uległa gruntownej renowacji. Na parterze głównej bryły fabryki papieru znalazło się audytorium i mediateka, natomiast na poszczególnych piętrach i w kondygnacji podziemnej zostały zaaranżowane przestrzenie wystawiennicze.

Strefa zasadnicza biblioteki została rozwiązana konstrukcyjnie w oparciu o siatkę słupów, ograniczona szklanymi ścianami osłonowymi oraz pozbawiona ścian działowych.

Place publiczne znajdują się na obu końcach głównej osi kompozycyjnej budynku. Takie rozwiązanie umożliwiło dostęp do biblioteki z dwóch stron.

Więcej o: