Architektura w ruchu

Architektura od zawsze kojarzona była z tym co trwałe, solidne i statyczne, a tymczasem na świecie powstaje coraz więcej projektów eksperymentalnych, zrywających z tym wyobrażeniem. Ich istoty nie da się oddać za pomocą kilku zdjęć, czy rysunków, ponieważ nieustannie zmieniają swą formę, przemieszczają się. Architektura kinetyczna oraz wszelkiego rodzaju zmienne struktury budzą zachwyt i stanowią wyzwanie dla twórców XXI wieku.

The Milwaukee Art Museum, proj.Santiago Calatrava

Do najstraszych, bo z 2001 roku, lecz w dalszym ciągu robiących wrażenie realizacji należy projekt Muzeum Sztuki w Milwaukee Santiago Calatravy. "Skrzydła" muzeum sa zbudowane z 72 stalowych żerber, które rozchylają się i zamykają. Dzięki mechanizmowi zwiększono kontrolę nad temperaturą i stopniem nasłonecznienia w budynku.

 

Pierwszy na świecie "wirujący" wieżowiec w Dubaju, proj. David Fisher

Obecnie jednym z najpopularniejszych projektów jest wieżowiec, który ma powstać w Dubaju. Będzie się składał z 80 segmentów kręcących się wokół stałego rdzenia budynku. Ruch ma być na tyle powolny, by nie powodować dyskomfortu osób przebywających w środku, jednakże będą one mogły podziwiać zmieniającą się na ich oczach panoramę miasta.
Turbiny napędzane siłą wiatru, umieszczone pomiędzy każdym z pięter, mają generować energię, którą będzie pochłaniać praca budynku.

Projekt domu jednorodzinnego

Automatyzacji mogą ulec również domy jednorodzinne, których przestrzeń będzie sie zmieniać w zależności od potrzeb użytkowników.

The Franz Kafka Cultural Centrum w Pradze, proj. Jorge Fontan

Jorge Fontan opracował koncepcję Centrum Kulturalnego Franza Kafki, które miałoby się stale zmieniać dla kolejnych odwiedzających.

Projekty ruchomych zadaszeń na konkurs zorganizowany przez Uni Systems, LLC

"Pływająca" fasada

>Dzięki systemowi paneli zmienom może również ulegać rysunek fasady.

"Lewitujące" struktury

Jednym z artystów zajmujących sie strukturami kinetycznymi jest Tim Prentice. Projektant sam przyznaje, że w swoich pracach koncentruje się nie na formie, lecz na ruchu. Twierdzi, iż ruch mas powietrza, które działają na formę jest najbardziej organiczny i nieprzewidywalny, a dzieło poddane naturze nabiera tych cech.

Mówią o nim "da Vinci" XXI wieku

Theo Jansen uważa, że granica pomiędzy sztuką, a inżynierią istnieje tylko w naszych głowach. Tworzy kinetyczne rzeźby przypominające szkielety zwierząt, które dzięki sile wiatru same się przemieszczają.

 

Więcej o: