Szwajcarski projekt SANAA

Płynna konstrukcja powstanie w Lozannie i będzie częścią kampusu tamtejszej politechniki. Ma być przede wszystkim miejscem spotkań i przestrzenią otwartą dla wszystkich studentów, stąd brak ścian wewnątrz budynku. Centrum powstaje, by umożliwić studentom swobodną wymianę myśli oraz by stworzyć miejsce integrujące żaków oraz profesorów. Na ogromnej przestrzeni równej wielkości dwóch futbolowych boisk znajdą się również biblioteka, sala konferencyjna oraz kawiarnia.  Centrum budynku stanowić będzie otwarty dziedziniec na planie koła.

Już na etapie powstawania projektu wiadomo było, iż budynek będzie wymagał dużej biegłości inżynierskiej. SANAA należy do pracowni, które mimo przeciwności nie dają za wygraną. Tak było i w przypadku Rolex Learning Centre. Architekci zwrócili się o pomoc do Manfreda Grohmanna - specjalisty od konstrukcji niemożliwych. Grohmann współpracował m.in. z Zahą Hadid przy budowie stacji kolejki linowej w Innsbrucku, Peterowi Cookowi doradzał przy projekcie centrum sztuk w Grazu, a biuro Coop Himmelb(l)au skorzystało z jego rad projektując BMW Welt. Projekt pracowni SANAA stanowi ogromną falującą przestrzeń, wymagającą wielu złożonych zabiegów konstrukcyjnych. Otwarta przestrzeń pozbawiona jest ścian, które mogłyby utrzymać betonową konstrukcję. Biuro Grohmanna zastosowało więc stalowe wsporniki w dachu budynku, z których najmniejszy ma średnicę 50 mm. Nierówności dachu, które sprawiają, iż wygląda on jak falująca płaszczyzna, skonstruowano, jak oddzielone od siebie sklepienia. Do budowy budynku użyto precyzyjnych elementów, z których żaden się nie powtarza. Konstrukcja Rolex Learning Centre przypomina składanie architektonicznych puzzli, a efekt to spójna i jednolita całość.

Budowę centrum rozpoczęto w 2007 roku, a jego ukończenia nastąpi jesienią tego roku. Projekt finansowany jest w całości ze środków prywatnych - jedną trzecią wydatków pokryła firma Rolex, reszta pochodzi od sponsorów uczelni. Całkowity koszt budowy to 90 milionów franków.