Cegła, szkło i dźwięk. Kampus Akademii Muzycznej w Bydgoszczy z kolejną nagrodą

Nowy kampus Akademii Muzycznej w Bydgoszczy to jedna z najważniejszych realizacji publicznych ostatnich lat w mieście. Kompleks przy ul. prof. Godziszewskiego 1 skupia w jednym miejscu funkcje, które wcześniej były rozproszone w kilku budynkach. Znalazły się tu sale dydaktyczne i ćwiczeniowe, studia nagrań, biblioteka, akademiki oraz cztery sale koncertowe. Projekt autorstwa pracowni plus3-architekci został doceniony w międzynarodowym konkursie European Property Awards 2026–2027. Oprócz 5-Star Award otrzymał status Regional Nominee, co oznacza nominację do europejskiego etapu rywalizacji.

Za projektem stoi warszawska pracownia plus3-architekci, której zespół tworzy architekturę łączącą funkcjonalność z wyrazistą formą i uwzględniającą kontekst miejsca. W przypadku bydgoskiego kampusu szczególnym wyzwaniem było pogodzenie rozbudowanego programu uczelni muzycznej z wymaganiami akustycznymi oraz wpisanie dużego obiektu w istniejący krajobraz miasta.

– Otrzymanie 5-Star Award i nominacji do europejskiego etapu European Property Awards daje nam olbrzymią satysfakcję. To cenne wyróżnienie i sukces całego zespołu plus3-architekci oraz wszystkich osób zaangażowanych w powstanie kampusu. Cieszymy się, że projekt został doceniony również na arenie międzynarodowej– podkreśla Katarzyna Głażewska, architektka i właścicielka pracowni plus3-architekci.

Mocny akcent w centrum miasta

Kampus powstał na terenie dawnej cegielni, który przez lata pozostawał zaniedbany i niewykorzystany, mimo położenia w pobliżu centrum Bydgoszczy. Realizacja uczelni stała się impulsem do przekształcenia tej części miasta. Istotne znaczenie ma również jej usytuowanie na zamknięciu osi tak zwanej Dzielnicy Muzycznej, skupiającej najważniejsze instytucje kultury, w tym filharmonię, szkołę muzyczną, teatr i rektorat uczelni.

Budynek ma horyzontalną, rozczłonkowaną bryłę o kubaturze przekraczającej 160 tys. m³. Mimo znacznej skali architekci starali się różnicować jej wysokość i charakter w zależności od otoczenia. Od strony jeziorka i zaprojektowanego parku obiekt jest niższy. Wyższe części, mieszczące między innymi administrację i akademiki, zostały cofnięte, aby ograniczyć wrażenie masywności od strony terenów rekreacyjnych.

- Od strony jeziorka i zaprojektowanego parku obiekt jest najniższy. Część administracji i akademików umieściliśmy wyżej i wycofaliśmy, by złagodzić skalę przestrzeni nad wodą i nadać jej ludzką skalę- tłumaczy Krzysztof Bagiński, architekt z plus3 i współautor projektu.

W sąsiedztwie wody powstały scena plenerowa oraz miejsca rekreacyjne wkomponowane w zieleń. Inaczej budynek prezentuje się od strony ruchliwej ulicy Kamiennej, gdzie jego architektura zyskuje bardziej miejski charakter i stanowi mocne zamknięcie osi kultury.

- Kampus miał być silnym, ale nie przytłaczającym akcentem. Dlatego raz wybrzmiewa mocno, innym razem cicho wtapia się w otoczenie– obrazuje Głażewska.

Cegła i szkło w rytmie muzyki

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów kampusu jest elewacja, w której zestawiono szkło z pionowymi pasami ceramicznymi. Przeszklone powierzchnie otwierają wnętrza na park i jezioro, zapewniając dostęp do naturalnego światła. Nie tworzą jednak jednolitej tafli. Podział na elementy lustrzane i transparentne nadaje fasadzie rytm, a zmieniające się odbicia wody, zieleni i otoczenia sprawiają, że wygląd budynku jest dynamiczny.

- Falujące odbicia na szkle kojarzą się z wibracjami dźwięku unoszącymi się w przestrzeni. W końcu inspirowaliśmy się muzyką! – mówi Głażewska.

Drugim istotnym materiałem jest cegła, która nawiązuje do przemysłowej historii miejsca. Jej zastosowanie ma również wymiar kompozycyjny – ceramiczne elementy nadają elewacji głębię, fakturę i wyrazisty rytm. Ręcznie formowana cegła w jasnoszarym odcieniu pojawia się zarówno na zewnątrz, jak i we wnętrzach, zapewniając spójność materiałową całego założenia.

- Nadaje architekturze wyrazistość i pozwala jej prawdziwie „wybrzmieć”. Zastosowaliśmy cegłę zarówno na elewacjach, jak i we wnętrzach, by zbudować spójność całego założenia. Ręcznie formowana, w odcieniu jasnoszarym, subtelnie akcentuje rytmikę bryły i architektoniczne detale. Reaguje na zmienne światło i tworzy zróżnicowane efekty światłocienia – tłumaczy Głażewska.
Zróżnicowany układ ceramicznych elementów podkreśla trójwymiarowość fasady. Powierzchnia nie jest płaska ani jednorodna – jej faktura przywodzi na myśl falowanie i drgania, co stanowi kolejne nawiązanie do muzycznej funkcji obiektu.

Cegła pojawia się również w salach koncertowych, gdzie oprócz walorów estetycznych pełni funkcję akustyczną. Jej powierzchnia pomaga rozpraszać dźwięk i kształtować odpowiedni pogłos. Szczególnie wyraźnie widać to w sali organowej, w której ceglane ściany i sklepienie kolebkowe zestawiono z dębową brukowaną podłogą.

Akustyka ukryta w konstrukcji

Jednym z największych wyzwań projektowych było zapewnienie odpowiednich warunków akustycznych w budynku, w którym odbywają się jednocześnie zajęcia, próby, nagrania i koncerty. Kampus mieści ponad sto sal ćwiczeniowych, audytoria, bibliotekę, studia nagrań, Studio Dolby oraz cztery sale koncertowe: symfoniczną, operową, kameralną i organową.

Aby ograniczyć przenikanie dźwięków pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami, zastosowano rozwiązanie określane jako „box in box”. Każda z sal stanowi w praktyce odrębną konstrukcyjnie przestrzeń, oddzieloną od głównego szkieletu budynku. Ściany, podłogi i sufity zostały zaprojektowane tak, aby ograniczać przenoszenie drgań.

- Każdą z sal zaprojektowaliśmy według zasady „box in box”, czyli jako osobną, wewnętrzną przestrzeń wyizolowaną od konstrukcji budynku. Dzięki temu dźwięki nie przenikają między salami, a wnętrza zachowują czystość akustyczną, niezbędną zarówno do nauki, jak i nagrań - wyjaśnia Krzysztof Bagiński.

W konstrukcji wykorzystano dodatkowe warstwy tłumiące, między innymi ciężkie maty gumowe i wełnę mineralną. Zastosowano również ściany trójwarstwowe, podłogi pływające i podwieszane sufity. Całość uzupełniają podwójne drzwi akustyczne, ograniczające przenikanie dźwięków pomiędzy pomieszczeniami.

Szczególnej uwagi wymagał system wentylacji. Kanały powietrzne mogłyby stać się drogą przenoszenia dźwięków między salami, dlatego dla pomieszczeń koncertowych i nagraniowych zaprojektowano odrębne układy wentylacyjne.

- Kanały wyposażyliśmy w tłumiki akustyczne, komory rozprężne i elastyczne przewody ograniczające drgania. Badania wykazały, że system skutecznie eliminuje ryzyko przenikania dźwięków między salami– zapewnia Bagiński.

Rozwiązania akustyczne uwzględniono nawet w systemie nawiewu powietrza pod widownią. Powietrze dostarczane jest bezpośrednio spod poszczególnych foteli, tak aby zapewnić komfort użytkownikom bez generowania niepożądanego szumu.

Kampus z własnym systemem energetycznym

Projekt uwzględnia również rozwiązania ograniczające zużycie energii i wykorzystujące odnawialne źródła. Budynek wyposażono w instalację fotowoltaiczną i magazyn energii, a za ogrzewanie i chłodzenie odpowiadają gruntowe pompy ciepła. W okresach największego zapotrzebowania obiekt może korzystać ze wsparcia miejskiej sieci ciepłowniczej.

W kampusie zrezygnowano z wentylacji grawitacyjnej i otwieranych okien. Wymianę powietrza zapewniają centrale wentylacyjne z odzyskiem ciepła, które pozwalają utrzymywać stabilne parametry temperatury i wilgotności. To szczególnie ważne w budynku, w którym przechowywane i użytkowane są instrumenty wrażliwe na zmiany warunków środowiskowych.

- To szczególnie istotne dla wokalistów oraz muzyków grających na instrumentach drewnianych, które wymagają stabilnych warunków środowiskowych – tłumaczy Głażewska.

Klimatyzację zastosowano jedynie w pomieszczeniach generujących większe ilości ciepła, takich jak serwerownie czy wentylatorownie. Energia odzyskiwana z tych systemów wykorzystywana jest do ogrzewania garaży i klatek schodowych.

Kampus Akademii Muzycznej w Bydgoszczy to przykład obiektu, w którym rozwiązania techniczne podporządkowano specyfice funkcji, a architektura nawiązuje do charakteru instytucji. Zestawienie cegły i szkła, zróżnicowana bryła oraz otwarcie na tereny zielone tworzą nową jakość w tej części miasta. Równie ważne pozostają jednak rozwiązania ukryte w konstrukcji – izolacja akustyczna, instalacje wentylacyjne i systemy energetyczne, które umożliwiają funkcjonowanie tak złożonego programu.

- Stworzyliśmy przestrzeń nowoczesną i wymagającą, a jednocześnie pełną szacunku dla muzyki i ludzi, którzy będą ją tworzyć- podsumowuje Katarzyna Głażewska.

Nagrody i wyróżnienia

Kampus Akademii Muzycznej w Bydgoszczy zdobył w ostatnich miesiącach uznanie zarówno w środowisku architektonicznym, jak i wśród odbiorców. Projekt otrzymał szereg nagród i wyróżnień w konkursach krajowych i międzynarodowych, doceniających jego architekturę, rozwiązania funkcjonalne, jakość przestrzeni oraz podejście do zrównoważonego projektowania.

Wśród najważniejszych wyróżnień znalazły się:

Nagrody architektoniczne i urbanistyczne

• Nagroda Roku SARP 2026 – kategoria „Budynek kultury”
• Nagroda Internautów w Nagrodzie Architektonicznej „Polityki” za 2025 rok oraz nominacja do nagrody głównej
• Nagroda Internautów w Plebiscycie Polska Architektura XXL 2025 – kategoria „Obiekty publiczne”
• Wyróżnienie specjalne Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego
• European Property Awards 2026–2027 – 5-Star Award i Regional Nominee w kategorii „Public Service Architecture”

Nagrody za wnętrza, jakość realizacji i zrównoważony rozwój

• Property Design Awards 2026 – kategoria „Design – Wnętrza: Obiekty Publiczne”
• TopBuilder 2026
• PLGBC Green Building Awards 2026 – I nagroda w kategorii obiektów użyteczności publicznej
  oraz nagroda specjalna