Styl Hamptons: willa na plaży

Nazwa stylu pochodzi od miasteczek East Hampton i Southampton na Long Island - ulubionych miejsc wypoczynku bogatych mieszkańców Manhattanu, którzy nawet w wakacje nie chcieli rezygnować z luksusu, do jakiego przywykli. Zdawali sobie jednak sprawę, że nadmorskie wille wyglądające jak nowojorskie apartamenty kłóciłyby się z plażowym klimatem okolicy. Stąd pomysł dekoratorów (najsłynniejszy z nich to John Barman), aby połączyć klasyczne elementy wystroju z meblami i drobiazgami o rustykalnym i kolonialnym rodowodzie. Efekt był zdumiewający - eleganckie wnętrza stały się przytulne i bezpretensjonalne. To zadecydowało o popularności stylu Hamptons, najpierw w miastach amerykańskich, a później także europejskich. Jego światową karierę przyśpieszył film "Lepiej późno niż później" z 2003 roku, z Diane Keaton i Jackiem Nicholsonem. Akcja dzieje się między innymi w domu bohaterki zaaranżowanym w tym stylu.

Cechy typowe dla stylu Hamptons

* Zestawianie stylów. Obok francuskich krzeseł i foteli, tzw. ludwików, oraz stołów czy kredensów typowych dla wiktoriańskiej Anglii stawia się wygodne współczesne kanapy. Nie brakuje też kolonialnych stolików, koszy i drobiazgów wyplatanych z wikliny przez wiejskich rzemieślników.

* Wiekowy wygląd przedmiotów. Elementy wyposażenia nie muszą być szacownymi antykami. Wystarczą rzeczy sztucznie postarzane, zrobione np. z bielonego drewna, z nierównomiernie szkliwionej ceramiki, oraz tkaniny farbowane w taki sposób, że wyglądają jak lekko sprane.

* Kolorystyka inspirowana naturą. Barwy piasku, różne odcienie błękitów, szarości (od jasnopopielatej po wpadającą w czerń) mają wywoływać skojarzenia z nadmorskim pejzażem.

* Roślinne i morskie dekoracje. Mogą to być kwiaty doniczkowe, przyrodnicze zdjęcia lub obrazki, wyłowione z morza muszle, rozgwiazdy itp.