Przepis na osiedle od 70°N arkitektur as

Tromso to największe miasto w północnej Norwegii. Dotychczas w centrum miasta dominowała tradycyjna, drewniana zabudowa. Nowe osiedla powstawały zaś na obrzeżach miasta. Strandkanten, to projekt, który ma ożywić zapomniane obszary wzdłuż cieśniny Tromso i zmienić wizerunek miasta.

Osiedle składa się z kilku obszarów. Głównym projektantem jest norweskie biuro 70°N arkitektur as, które w 2007 ukończyło jedną z części Strandkanten. Za rok do użytku zostaną oddane kolejne budynki.

Strnadkanten zajmuje blisko 8800 m2, z czego 45 procent to tereny użyteczności publicznej - parki, ścieżki, place zabaw.

Architektura osiedla jest zróżnicowana. Od prostych i surowych brył po niebanalne i intrygujące "pochylające" się budynki, które usytuowane są przy samym nabrzeżu. Nie brak też kolorowych akcentów, którymi urozmaicono elewacje bloków.

Część budynków powstała z gotowych modułów produkowanych w Estonii. Pozostałe to norweskie projekty.

Główną ideą Strandkanten jest samowystarczalność osiedla. Dzięki wewnętrznym rozwiązaniom zminimalizowany został ruch samochodowy. Mieszkańcy poruszają się po równolegle ułożonych drogach wewnętrznych. Do dyspozycji mają również promenadę wzdłuż nabrzeża oraz osłoniętą ścieżkę pomiędzy budynkami. Na dachu parkingu natomiast zbudowano sztuczny ogród. Osiedle jest zatem bezpieczne i nie produkuje niepotrzebnych spalin. Dużą uwagę poświęcono dzieciom, które wprowadzą się do nowej dzielnicy. Przede wszystkim rodzice nie muszą się już martwić o niebezpieczeństwa na drodze. Zaprojektowano także wiele placów zabaw i przestrzeni, gdzie dzieci mogą spędzać wolny czas.

Duża rolę przy projektowaniu Strandkanten odgrywała również specyfika norweskiego klimatu. Zima w Tromso może trwać nawet do ośmiu miesięcy. Aby mieszkańcy Strandkanten nie zostali uwięzieni przez śnieg, wewnętrzne drogi wyposażone są w urządzenia topiące śnieg. Prawie całą zimę Norwegowie pozbawieni są również światła słonecznego. Ten problem w Strandkanten rozwiązuje sztuczne oświetlenie, które zainstalowano w przestrzeni publicznej osiedla.