Architektura w Berlinie TOP 10 - przewodnik po budynkach
wolf
Stolica Niemiec w latach 90. była największym placem budowy Europy, po zburzeniu muru berlińskiego miasto wymagało zszycia. Imponujące gmachy, które wówczas powstały głównie w pobliżu Potsdamer Platz jak i okolicach Reichstagu stały się ikonami miasta i na stałe weszły do kanonu współczesnej architektury. Tradycyjne atrakcje turystyczne, takie jak Bramę Brandenburską czy dosyć przaśną wieżę telewizyjną Fernsehturm wyparły Sony Center i Daimler City - Wikimedia Commons
Stolica Niemiec w latach 90. była największym placem budowy Europy, po zburzeniu muru berlińskiego miasto wymagało zszycia. Imponujące gmachy, które wówczas powstały głównie w pobliżu Potsdamer Platz jak i okolicach Reichstagu stały się ikonami miasta i na stałe weszły do kanonu współczesnej architektury.
1 z 30Stolica Niemiec w latach 90. była największym placem budowy Europy, po zburzeniu muru berlińskiego miasto wymagało zszycia. Imponujące gmachy, które wówczas powstały głównie w pobliżu Potsdamer Platz jak i okolicach Reichstagu stały się ikonami miasta i na stałe weszły do kanonu współczesnej architektury. Tradycyjne atrakcje turystyczne, takie jak Bramę Brandenburską czy dosyć przaśną wieżę telewizyjną Fernsehturm wyparły Sony Center i Daimler City - Wikimedia Commons
2 z 30Reichstag, czyli siedziba federalnego parlamentu to obowiązkowy punkt wycieczek po Berlinie, gdyż łączy w sobie wszystko, z czego słynie niemiecka stolica. Tutaj trudna historia i ciężkie mury gmachu z 1894 roku łączą się z nowoczesnością i demokracją. - Wikimedia Commons
3 z 30Reichstag otwarto ponownie 19 kwietnia w 1999 roku, kiedy zakończono jego spektakularną modernizację według projektu sir Normana Fostera. Odtworzono 23-metrową kopułę, która spłonęła w czasie słynnego pożaru z 1933 roku, kiedy Hitler przejął władzę w Niemczech. Nowa kopuła jest jednak całkowicie współczesna, wykonana ze szkła i stali stała się symbolem nowoczesnych Niemiec. - Wikimedia Commons
4 z 30Na szczycie kopuły Reichstagu jest punkt widokowy, do którego prowadzą spiralne rampy o długości 230 metrów i stałym kącie nachylenia 8 stopni. Obiegają lustrzaną odwróconą iglicę, która kieruje światło słoneczne do położonej poniżej sali plenarnej. Za projekt przebudowy Reichstagu Foster otrzymał Federalny Krzyż Zasługi. - Wikimedia Commons
5 z 30Siedziba Niemieckiej Kolei Federalnej. - Wikimedia Commons
6 z 30Sony Center to zespół ukończonych w 2000 roku budynków, stanowiących połowę nowej zabudowy Potsdamer Platz. Patrząc na szklane gmachy trudno uwierzyć, że jeszcze kilkanaście lat temu rozciągało się tu pustkowie wokół muru berlińskiego. W centrum Sony Center znajduje się plac przykryty gigantycznym szklanym dachem, który kształtem przypomina namiot cyrkowy. Konstrukcja jest bowiem bardzo eteryczna, wykonana ze stalowych prętów i lin. Głównym projektantem kompleksu jest Helmut Jahn. - Wikimedia Commons
7 z 30Daimler City, to kolejna część Potsdamer Platz, zaprojektowana przez Renzo Piano, włoskiego architekta, który międzynarodową karierę rozpoczął od projektu paryskiego Centrum Pompidou. Daimler City składa się z 19 budowli, zaprojektowanych przez architektów z całego świata. - Wikimedia Commons
8 z 30W Daimler City znajduje się oryginalny ceglasty wieżowiec ze złotymi szczytami przypominający drapacze chmur z lat 20. z Nowego Jorku - to dzieło Hansa Kollhoffa berlińskiego architekta, który lubuje się w wyrafinowanych stylizacjach. Na szczycie budynku znajduj się punkt widokowy, na który można wjechać najszybszą windą na kontynencie. Podróż na 24. piętro zajmuje tylko 20 sekund. - Wikimedia Commons
9 z 30Najwyższym budynkiem Daimler City jest wieżowiec Daimler-Chrysler Services projektu Piano z fasadą z terakoty i szkła. Jego przeszklone wieże klatek schodowych wzbijają się do nieba niczym gotycka katedra. - Wikimedia Commons
10 z 30Filharmonia berlińska wznosi się przy Potsdamer Platz, tuż obok Sony Center. Budynek z zewnątrz przypomina. gigantyczny złoty namiot. Jego powyginana bryła to dzieło Hansa Scharouna, jednego z czołowych niemieckich modernistów, przedstawiciela tak zwanego stylu organicznego. - Wikimedia Commons
11 z 30Filharmonia była budowana w latach 1960-1963, zachwyca zwłaszcza główną salą koncertową, gdzie wszystkie miejsca siedzące dla 2200 słuchaczy skierowane są na podium dla orkiestry. - Wikimedia Commons
12 z 30Surowe wnętrze sali berlińskiej filharmonii wypełniają balkony rozmieszczone na różnych poziomach, całość sprawia wrażenie olbrzymiej pieczary, zarazem dając idealne warunki akustyczne dla koncertów. - Wikimedia Commons
13 z 30Muzeum Żydowskie to najważniejsze dzieło dekonstruktywizmu na świecie i pierwszy głośny budynek Daniela Libeskinda. Pokryty srebrzystą blachą gmach przypomina powyginaną Gwiazdę Dawida. Zanim go otwarto w 2001 roku stał się już sławny, puste muzeum zwiedziło 350 tysięcy ludzi. - Wikimedia Commons
14 z 30Muzeum Żydowskie ma skomplikowany układ wnętrz, które przenikają się z pustkami biegnącymi przez całą wysokość budynku. Te ostatnie to przedziwne przestrzenne spacje, które przypominają zwiedzającym gmach o utracie narodu żydowskiego. W środku prezentowana jest 2000 lat wspólnej żydowsko-niemieckiej historii. - Wikimedia Commons
15 z 30Budynek Muzeum Żydowskiego ma sporo przestrzeni służących wyłącznie kontemplacji, pozbawionych typowych eksponatów. Sama architektura ma oddziaływać na zmysły. Taka jest wieża Holokaustu, pusta i betonowa z niewielkim źródłem światła. Temu służy też betonowy gród Hoffmana z lasem 49 betonowych kolumn. Maja one przybliżać atmosferę niepewności towarzyszącą Żydom w czasie Holokaustu. - Wikimedia Commons
16 z 30Ruiny Kaiser-Wilhelm-Gedaechtniskirche (kościół Pamięci Cesarza Wilhelma) stały się symbolem Berlina Zachodniego. Wybudowana w 1895 roku przez cesarza Wilhelma II monumentalna świątynia miała 5 wież, była perłą ówczesnego miasta. W 1943 roku nalot bombowy przemienił ją w ruinę. Zachowała się tylko zachodnia wieża, ale z jej 113 metrów został tylko kikut liczący 63 metry wysokości. - Wikimedia Commons
17 z 30Obok ruiny Kaiser-Wilhelm-Gedaechtniskirche wznosi sie nowy kościół wybudowany w 1961 roku według projektu Egona Eiermanna. Skromna i ascetyczna ośmiokątna świątynia z płaskim dachem ma również ośmioboczną wieżę. Ich ściany zbudowane są z 33 tys. szklanych elementów sprowadzonych z Francji, z Chartres. - Wikimedia Commons
18 z 30Wnętrze nowego kościoła Kaiser-Wilhelm-Gedaechtniskirche jest mimo zupełnie przeszklonych ścian, dość mroczne. To dlatego, że większość szkieł jest ciemnoniebieska, nieliczne są żółte, zielone i czerwone. Dzięki podwójnym ścianom w środku panuje cisza, można zapomnieć o panującym na zewnątrz ulicznym zgiełku. - Wikimedia Commons
19 z 30Berlin Hauptbahnhof, czyli główny dworzec kolejowy Berlina położony jest na północ od Sprewy i dzielnicy rządowej. Ten nowy dworzec otwarto w maju 2006 roku, powstał na miejscu wcześniejszego dworca - Lehrter Bahnhof. Za projekt imponującej budowli odpowiedzialny jest architekt Meinhard von Gerkan z firmy gmp. - Wikimedia Commons
20 z 30Charakterystycznym elementem Hauptbahnhof są perony przykryte szklanym dachem, opartym na lekkiej konstrukcji stalowych łuków i cięgien. Nad tym dachem górują dwa biurowce w formie mostów przerzuconych nad torami. - Wikimedia Commons
21 z 30Hauptbahnhof to także 4 perony podziemne, stacja metra oraz liczne, również podziemne piętra usługowo-handlowe. Całość tworzy więc niezwykle złożoną strukturę, w której jednak łatwo się odnaleźć ponieważ w przestronnym budynku można z najwyższego poziomu patrzeć aż do podziemnych peronów. - Wikimedia Commons
22 z 30DZ Bank to budynek projektu Franka Gehry`ego, znajduje sie przy Pariser Platz 3 tuż obok Bramy Brandenburskiej. Mistrz dekonstruktywizmu stworzył tu wyjątkowo uspokojony biurowiec, eleganckie szklano-kamienne elewacje musiały być bowiem dostosowane do rygorystycznych zapisów w planie miejscowym. - Wikimedia Commons
23 z 30Jednak wnętrza DZ Banku to już prawdziwy Gehry. W budynku znajduje się olbrzymie atrium przykryte szklanym, powyginanym dachem. Przestrzeń dziedzińca służy jako miejsce na konferencje lub występy. W atrium niczym rzeźba zawisła sala konferencyjna z zakręconej blachy tytanowej. - Wikimedia Commons
24 z 30Ukończony w 2000 roku DZ Bank oprócz siedziby Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank mieści również 39 apartamenty. Te ostatnie znajdują się w części obiektu, którego elewacja wychodzi na ulicę Behrenstrasse. - Wikimedia Commons
25 z 30Ambasady Krajów Skandynawskich znajdują się w pobliżu parku Tiergarten. Po zburzeniu mMuru berlińskiego pojawił się pomysł, by ambasady krajów nordyckich zlokalizować w jednym kompleksie. Jednak postanowiono nadać im wspólną elewację zewnętrzną - długą na 230 metrów i wysoką na 15 metrów miedzianą, falującą ścianę projektu Berger and Parkkinen. - Wikimedia Commons
26 z 30Wewnątrz tej miedzianej palisady-elewacji znajduje się 6 budynków, 5 z nich to ambasady (Finlandii, Szwecji, Norwegi, Danii i Islandii), każda w innej formie i zaprojektowana przez innego architekta. Przy wejściu do kompleksu powstał budynek wspólny Felleshus z elewacjami pokrytymi drewnem klonowym. Jest on otwarty dla wszystkich, tutaj znajdują się sale wystawowe, niewielkie audytorium oraz skandynawska restauracja. - Wikimedia Commons
27 z 30Kompleks Ambasad Krajów Skandynawskich z jednej strony prezentuje indywidualność każdego kraju, ich nowoczesność i otwartość, z drugiej dzięki wspólnej elewacji pokazuje, że łączy je też wspólna kultura. - Wikimedia Commons
28 z 30Budynek nowej kancelarii, czyli siedziba Kanclerza Niemiec znajduje się nieopodal Reichstagu. Ukończony w 2001 roku obiekt jest największym gmachem rządowym w Niemczech, liczy sobie 12 tys. metrów kwadratowych. - Wikimedia Commons
29 z 30Kancelaria to dzieło tandemu architektów: Charlotte Frank i Axela Schultesa. Olbrzymi budynek to podłużny prostopadłościan, który powstał tuż nad brzegiem Sprewy i razem z dwoma innymi obiektami rządowymi tworzy jeden pas zabudowy spinający zakola rzeki. - Wikimedia Commons
30 z 30Biały prostopadłościan z olbrzymimi przeszkleniami jest pełen postmodernistycznej gry z podstawowymi figurami geometrycznymi, zwłaszcza kołem. Olbrzymie okna mają formę gigantycznych bulajów, wysunięte przed budynek fasady przepruwają również koła. - Wikimedia Commons
Skomentuj:
Architektura w Berlinie TOP 10 - przewodnik po budynkach