Kazuyo Sejima i Ryue Nishizawa na nagrodę Pritzkera zapracowali konsekwentną ewolucją swoich projektów. Mimo coraz większej liczby zleceń nie zaprzedali swoich ideałów - modernistycznej klarowności, rygorystyczności i szczerości. Ich projekty cechuje minimum elementów, które dają maksimum efektów przestrzennych.
1 z 27O-Museum w Nagano w Japonii, czyli Ogasawara Museum. Stanowi jeden z pierwszych projektów wykonanych razem przez Kazuyo Sejima i Ryue Nishizawa pod szyldem SANAA. Realizowany od 1995 roku, ukończony w 1999 roku. Ogasawara Museum powstało na odosobnionym płaskowyżu na zboczu góry w bardzo ważnym miejscu dla japońskiego dziedzic twa. Stał tu bowiem niegdyś na przełomie XIV i XV wieku zamek. - Wikimedia Commons
2 z 27Kształt O-Museum podąża za konturem skraju działki, stąd jego wygięta bryła, którą umieszczono na słupach. Zawieszenie obiektu nad gruntem miało pozostawić niezakłócony widok na pozostałości zamku, zarazem chroni budynek przed niekorzystnym wpływem wilgoci z gruntu. Wejście do muzeum prowadzi z placu poprzez rampę aż do lobby, gdzie wchodzący znajdują się w rozległej przestrzeni z olbrzymim oknem kadrującym widok na zachowany fragment zamku. - Wikimedia Commons
3 z 27Teatr Miejski i Centrum Kulturalne 'De Kunstlinie' w Almere w Holandii. W 1998 roku SANAA wygrała konkurs na opracowanie projektu centrum kulturalnego dla Almere, które będzie otwarte zarówno dla profesjonalnych artystów jak i amatorów. - Wikimedia Commons
4 z 27W roku 2010 laureatem Nagrody Pritzkera został japoński duet Kazuyo Sejima i Ryue Nishizawa (SANAA). Jak głosi uzasadnienie jury, nagroda ta została przyznana za architekturę, która jest jednocześnie subtelna i mocna, precyzyjna i płynna, pomysłowa a zarazem nie przesadnie wymyślna; Za kreowanie budynków, które pomyślnie współgrają z kontekstem oraz spełniają funkcje, dla jakich zostały stworzone. Za spójny język architektoniczny powstały w dialogu dwóch indywidualności. Patrząc na twórczość Sejimy i Nishizawy niemożna się z tą oceną nie zgodzić. - .
5 z 27Zespół centrum kulturalnego 'De Kunstlinie' stanął nad brzegiem jeziora. Składa się z parterowej rozległej platformy, nad którą wyrastają kubiczne bryły poszczególnych funkcji. Ten motyw SANAA wykorzysta później w zmienionej formie w muzeum sztuki współczesnej w Japonii. - Wikimedia Commons
6 z 27'De Kunstlinie' SANAA to jeden z wielu projektów, które powstały zgodnie z masterplanem opracowanym przez OMA. Kulturalne centrum dla Almere ukończono w 2007 roku. - Wikimedia Commons
7 z 2721st Century Museum of Contemporary Art Kanazawa, czyli muzeum sztuki współczesnej w japońskim historycznym mieści Kanazawa, znajdującym się na północnym wybrzeżu. Cały budynek to olbrzymi płaski walec, nad którym wyrastają kubiczne bryły sal wystawowych. Muzeum jest zupełnie przeszklone, a jego transparentne ściany schodzą aż do poziomu zielonego trawnika, dzięki czemu będąc w środku ma się stały kontakt z otoczeniem. - Wikimedia Commons
8 z 27Przestrzenie ekspozycyjne muzeum w Kanazawa znajdują się w centrum walca, mają różne proporcje i wysokości pomieszczeń, co uwidacznia się w prostopadłościennych bryłach na dachu. Sale wystawowe otaczają po obwodzie publiczne usługi, takie jak biblioteka, pomieszczenia na warsztaty dla dzieci, czy sala konferencyjna. - Wikimedia Commons
9 z 27Po samym obwodzie 21st Century Museum of Contemporary Art Kanazawa biegnie przestrzeń komunikacyjna, dzięki czemu cały budynek można przejść dookoła. Wewnętrzne funkcje doświetlają głównie świetliki dachowe dające idealne rozproszone światło w przestrzeniach ekspozycyjnych, naturalne bezpośrednie doświetlenie dają też 4 wewnętrzne dziedzińce. Projekt muzeum powstał w 1999 roku, a budowę ukończono w 2004 roku. - Wikimedia Commons
10 z 27Sklep Christiana Diora przy Omotesando Avenue w Tokio powstał w 2003 roku. Zawiera 4 piętra handlowe i jeden wielofunkcyjny poziom. Budynek mógł mieć maksymalnie 30 metrów i SANAA zdecydowała się na maksymalną możliwą kubaturę, którą podzielono na szereg horyzontalnych przestrzeni o różnych wysokościach. Podobny motyw architekci rozwiną genialnie w muzeum w Nowym Jorku. - Wikimedia Commons
11 z 27Budynek sklepu Diora przypomina zwiewne sukienki słynnego domu mody, bowiem wszystkie jego fasady są całkowicie szklane, jedynie poziomy stropów odcinają się na tle gładkich tafli. Zastosowane za szkłem półprzezroczyste akrylowe ekrany zmiękczają bryłę, przez co nie przypomina ona zupełnie odhumanizowanych, zimnych pudełek okolicznych biurowców. - Wikimedia Commons
12 z 27Butik Diora w nocy jarzy się niczym klejnot w gęstym, wielkomiejskim krajobrazie Tokio. - Wikimedia Commons
13 z 27The Toledo Museum of Art Glass Pavilion to pierwszy projekt SANAA w USA. Pawilon stanowi rozbudowę Muzeum Sztuki w amerykańskim mieście Toledo w stanie Ohio, prezentowane jest w nim szkło artystyczne. Ukończona w 2006 roku nowa cześć muzeum mieści nie tylko rozległą kolekcję szkła artystycznego, ale i laboratoria a nawet odlewnię szkła. - Wikimedia Commons
14 z 27Forma pawilonu w Toledo odpowiada temu, co prezentuje, bowiem szklane eksponatu zyskały tutaj godną oprawę, budynek to wielka szklana gablota. Parterowy obiekt to absolutny minimalizm: składa się tylko z dwóch płaszczyzn podłogi i dachu, pomiędzy nimi rozciągają się miękkie, zakrzywione szklane ściany na całą wysokość pomieszczeń i bez jakichkolwiek elementów konstrukcyjnych. Podparcia dachu stanowią jedynie cienkie słupki oraz kilka zamkniętych, murowanych kubatur pomieszczeń technicznych. - Wikimedia Commons
15 z 27Pomieszczenia o zaokrąglonych kątach zdają się nie mieć żadnych ograniczeń, przenikają się wzajemnie. Będąc w środku pawilonu można patrzeć na przestrzał przez szereg sal, a nakładające się na siebie szklane płaszczyzny tworzą różnorodną kombinację transparentności i półprzezroczystości. Pawilon doświetlają wewnętrzne dziedzińce. - Wikimedia Commons
16 z 27Zollverein School of Management and Design, czyli szkoła projektowania i zarządzania w niemieckim Essen. Budynek ukończony w 2006 roku powstał w szczególnym miejscu, na terenie wpisanej na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO zabytkowej kopalni Zollverein. Jednak SANAA przy budowie nowego budynku nie poszła na żaden kompromis, szkoła w niczym nie przypomina okolicznych hal przemysłowych, czy sąsiednich domów mieszkalnych. - Wikimedia Commons
17 z 27Zollverein School ma betonowe ściany i to jedyny ukłon w stronę przemysłowego otoczenia. Budynek stanowi olbrzym sześcian o krawędziach wynoszących w przybliżeniu 37 metrów. Liczy 4 kondygnacje o różnych wysokościach w zależności od funkcji pomieszczeń. - Wikimedia Commons
18 z 27Szkoła w Essen to tylko pozornie abstrakcyjna gra kwadratowych okien na elewacji. Zastosowano ich 4 rozmiary, a rozmieszczono w taki sposób, by najlepiej doświetlić wymagające tego funkcje. Pierwsze budynku zajmuje jedna rozległa przestrzeń wspólna dla studentów, w której nie ma żadnych przepierzeń. - Wikimedia Commons
19 z 27New Museum of Contemporary Art, czyli jeden z najgłośniejszych projektów SANAA. Nowe muzeum sztuki współczesnej powstało w sercu dolnego Manhattanu, w okolicy niskich kamienic. Jednak miejscowe plany dopuszczają wysoką zabudowę, stąd budynek znalazł się w limicie maksymalnych gabarytów. - Wikimedia Commons
20 z 27Podobnie jak w wielu wcześniejszych projektach SANNA (Zollverein School, butik Diora) także tutaj wieża ma różnej wysokości kondygnacje. Co więcej każde piętro stanowi oddzielną kubaturę, która jest względem poprzedniej lekko przesunięta, przez co budynek sprawia wrażenie stosu pudeł. - Wikimedia Commons
21 z 27Naoshima Ferry Terminal, to ukończony w 2006 roku terminal promowy na wyspie Kagawa w Japonii. Budynek to typowa dla SANAA całkowita redukcja zbędnych elementów. Składa się tak naprawdę tylko z olbrzymiego dachu, którzy przykrywa prawie całą działkę. - Wikimedia Commons
22 z 27Elewacje skrywa stalowa siatka, która ujednolica całą bryłę, przez co efekt stogu prostopadłościanów jest jeszcze mocniejszy, bowiem powierzchni fasad na zakłóca żadne okno. Poprzesuwane bryły pięter utworzyły liczne tarasy oraz świetliki doświetlające sale wystawowe. Estetyka wnętrz ma industrialny klimat, trochę jak lofty w Soho. Budynek ukończono w 2007 roku. - Wikimedia Commons
23 z 27Dach w Naoshima Ferry Terminal nie przytłacza mimo sporej powierzchni. Jest lekki, eteryczny, oparty na cienkich kolumnach. Nasuwa skojarzenia z tradycyjną japońską architekturą, równie lekką. Pod dachem umieszczono szereg różnych funkcji w tym przeszklone kubiki poczekalni, kawiarni, centrum obsługi turystów oraz salę na specjalne wydarzenia. - Wikimedia Commons
24 z 27Rozległy dach Naoshima Ferry Terminal zarazem przykrywa parking oraz dworzec autobusowy. Ta minimalistyczna budowla stanowi funkcjonalną i efektowną bramę do wyspy. - Wikimedia Commons
25 z 27Rolex Learning Center na EPFL (École Polytechnique Fédérales de Lausanne), czyli ukończone w 2009 roku centrum naukowe na politechnice w Lozannie w Szwajcarii. To jeden z ostatnich projektów SANAA. Budynek mieści bibliotekę, centrum nauki języków, biura, kafeterię, restaurację i rozległe lobby. - Wikimedia Commons
26 z 27Budynek Rolex Learning Center składa się z falujących, niezwykle cienkich płaszczyzn podłogi i dachu, sprawiając z daleka wrażenie, że obiekt to rzucony na ziemię kawałek tkaniny. Choć może właściwsze byłoby porównania do plastra sera, bo budynek przepruwa siedem dziur o różnych rozmiarach i kształtach, stanowiących wewnętrzne dziedzińce. - Wikimedia Commons
27 z 27Rolex Learning Center ma wejście dostępne z czterech stron, po pod falującą płytą podłogi można swobodnie przejść. W środku przestrzeń przepływa przez cały obiekt, jedynie niektóre pomieszczenia zamykają zaokrąglone ściany. Falujące stropy w połączeniu z różnorodnymi dziedzińcami, zmiennymi wysokościami pomieszczeń powodują, że każdym miejscu budynek dostarcza innych wrażeń przestrzennych, kreuje różne atmosfery odpowiednie dla poszczególnych funkcji. - Wikimedia Commons
Skomentuj:
Jak SANAA zapracowała na nagrodę Pritzkera?