Hotelowe lobby? Nie! Tak wygląda pokój nauczycielski w "Samochodówce" w Wejherowie!
Czy pokój nauczycielski może działać jak przestrzeń coworkingowa, salon wypoczynkowy i miejsce integracji jednocześnie? A dodatkowo wyglądać dobrze? W wejherowskiej „Samochodówce” tradycyjne zaplecze pedagogiczne przeszło całkowitą transformację. Projekt autorstwa Grzegorza Kłody i Justyny Baran odchodzi od instytucjonalnej estetyki na rzecz wnętrza inspirowanego hotelarstwem i trendem biophilic design, tworząc środowisko pracy wspierające dobrostan użytkowników.
Od zaplecza administracyjnego do przestrzeni dobrostanu
Projekt pokoju nauczycielskiego w Powiatowym Zespole Szkół nr 4 w Wejherowie, autorstwa Grzegorza Kłody i Justyny Baran stanowi próbę redefinicji roli tej przestrzeni w strukturze szkoły. Zamiast klasycznego zaplecza administracyjnego powstało miejsce pracy, regeneracji i budowania relacji — bliższe kawiarni, salonowi czy hotelowemu lobby niż stereotypowemu pokojowi nauczycielskiemu.
Punktem wyjścia były współczesne kierunki projektowania środowisk pracy i edukacji: resimercial design, flexible workspaces, biophilic design oraz wnętrza inspirowane branżą hospitality. Wspólnym mianownikiem tych podejść jest humanizacja przestrzeni i tworzenie środowiska odpowiadającego na emocjonalne oraz funkcjonalne potrzeby użytkowników.
Projekt przewrotnie czerpie również z estetyki wakacyjnych wnętrz i śródziemnomorskiego klimatu. Ciepła kolorystyka, miękkie światło, fakturalne powierzchnie i obecność zieleni budują atmosferę pozwalającą choć na moment oderwać się od codziennych obowiązków.
Trzy strefy i jedna logika użytkowania
Układ funkcjonalny oparto na czytelnej kompozycji trzech niezależnych, ale wzajemnie uzupełniających się stref.
Centralna strefa pracy
Sercem wnętrza jest część przeznaczona do codziennej pracy nauczycieli. Zaprojektowano tu stoły umożliwiające zarówno pracę indywidualną, jak i współpracę zespołową, a także punkt ksero. Charakter tej części pozostaje wyważony — sprzyja koncentracji, ale nie wyklucza spontanicznych konsultacji i bieżącej komunikacji.
Kuchnia jako przestrzeń integracji
Po lewej stronie zlokalizowano strefę gastronomiczną pełniącą funkcję społeczną i użytkową. Centralnym elementem jest wyspa kuchenna z miejscami barowymi, która naturalnie organizuje codzienne spotkania.
Blat wyposażono w ukryte porty do ładowania urządzeń, dzięki czemu przestrzeń może pełnić również funkcję roboczą. To miejsce wspólnych posiłków, rozmów i mniej formalnej pracy.
Strefa wyciszenia
Najbardziej kameralną część wnętrza stanowi strefa chill out. Sofa, dywan, naturalna zieleń i miękkie oświetlenie tworzą warunki sprzyjające regeneracji. Uwagę zwraca huśtawka przy oknie — element wprowadzający do przestrzeni lekkość i dystans wobec codziennej rutyny.
Całość buduje wyraźną gradację funkcji: od aktywności i współpracy po odpoczynek i wyciszenie.
Lamelowa przegroda organizująca przestrzeń
Jednym z kluczowych elementów projektu są falujące przepierzenia wykonane z lameli, które organizują wnętrze bez jego zamykania. Skręcone pod odpowiednim kątem tworzą subtelną barierę wizualną między strefami, zachowując jednocześnie przepływ światła i poczucie otwartości.
Dodatkowym elementem są przewleczone przez strukturę okrągłe detale ograniczające widoczność między strefami. Choć rozwiązanie wydaje się formalnie proste, jego wykonanie wymagało wysokiej precyzji stolarskiej.
Co istotne, w realizację zaangażowała się społeczność szkoły — stalowe belki konstrukcyjne do montażu ściany lamelowej wykonano na miejscu. To doświadczenie stało się punktem wyjścia dla kolejnych działań projektowych opartych na współtworzeniu przestrzeni przez uczniów i nauczycieli.
Materiał, który żyje
Wyrazistym detalem projektu są kuchenne blaty wykonane z naturalnej miedzi. Wybór materiału miał nie tylko walor estetyczny i użytkowy, lecz także symboliczny.
Powierzchnia miedzi z czasem ulega utlenianiu, zmieniając swój wygląd i stając się zapisem codziennego użytkowania. Nieoczekiwanym efektem projektu okazało się również jego edukacyjne znaczenie — nauczyciel chemii zadeklarował opiekę nad blatem, traktując proces patynowania jako praktyczny przykład reakcji chemicznych zachodzących w codziennym otoczeniu.
Projektowanie dobrostanu
Istotną rolę w projekcie odgrywa zieleń i naturalność materiałów. Zielone ściany, roślinność oraz zróżnicowane faktury wykończeń wpisują wnętrze w założenia biophilic design, zakładającego pozytywny wpływ kontaktu z naturą na koncentrację i redukcję stresu.
Atmosferę współtworzy również wielowarstwowe oświetlenie — obok światła ogólnego zastosowano oprawy dekoracyjne i akcentujące. Ciepła temperatura barwowa wzmacnia kameralny charakter przestrzeni.
Przestrzeń, która buduje relacje
Projektanci postawili na rozwiązania wspierające nieformalne interakcje. Okrągłe stoły w strefie gastro i chill out ograniczają poczucie hierarchii i sprzyjają rozmowie, podczas gdy wspólne stoły robocze w części centralnej umożliwiają elastyczne scenariusze pracy.
Dzięki temu pokój nauczycielski przestaje być miejscem izolacji, a zaczyna funkcjonować jako społeczna platforma wymiany doświadczeń i budowania wspólnoty.
Architektura małej skali, duży efekt
Z perspektywy kilku miesięcy użytkowania nauczyciele podkreślają funkcjonalność przestrzeni, jej elastyczność oraz pozytywny wpływ na codzienny komfort pracy. Projekt pokazuje, że nawet niewielka interwencja architektoniczna może stać się impulsem do zmiany kultury organizacyjnej szkoły.
Wejherowska realizacja udowadnia, że projektowanie przestrzeni edukacyjnych nie musi ograniczać się do sal lekcyjnych — równie ważne są miejsca przeznaczone dla tych, którzy szkołę współtworzą każdego dnia.
----
Metryczka projektu
Inwestor: Powiatowy Zespół Szkół nr 4 im. Jakuba Wejhera w Wejherowie
Główny projektant: Grzegorz Kłoda
Projektantka: Justyna Baran
Wykonanie mebli: Usługi Stolarskie Dawid Bodzioch
Realizacja: 2025
Fotografie: Wojciech Januszewski / Tutek Media
Zakres: projekt aranżacji wnętrz wraz z nadzorem autorskim
Skomentuj:
Hotelowe lobby? Nie! Tak wygląda pokój nauczycielski w "Samochodówce" w Wejherowie!