Nie ruszać drzew! Dom w Drzewach projektu 77Studio Architektury

Las w roli głównej

Gęsto zadrzewiona działka często stanowi wyzwanie projektowe, jednak w przypadku Domu w Drzewach to właśnie istniejący las wyznaczył kierunek pracy architektów. Nieruchomość położona na warszawskiej linii otwockiej porastają sosny o zbliżonej wysokości i regularnym układzie. To pozostałość gospodarki leśnej prowadzonej na tym terenie od połowy XIX wieku.

Projekt powstał z założeniem, że żadne z drzew nie zostanie usunięte. Architekci postanowili wkomponować budynek w istniejący układ pni, zamiast podporządkowywać przyrodę wymaganiom inwestycji.

– O charakterze tego miejsca stanowiły nie pojedyncze okazy, lecz skupisko podobnych do siebie drzew. Żadne z nich nie wyróżniało się spośród pozostałych, natomiast łącznie tworzyły niepowtarzalny krajobraz. Dlatego postanowiliśmy w żaden sposób nie ingerować w zastany ekosystem i wpleść architekturę pomiędzy pnie – mówi autor projektu arch. Paweł Naduk, właściciel 77Studio Architektury.

Koncepcja zakładała możliwie oszczędną formę, która nie zdominuje leśnego otoczenia. Najbardziej widocznym elementem domu jest pozioma linia krawędzi dachu, sprawiająca wrażenie rozpiętej pomiędzy pniami sosen.

– Naszą ideą było ograniczenie architektury do jednej kreski – możliwie oszczędne i lapidarne wpisanie budynku w rytm istniejących drzew. To pozioma linia krawędzi dachu, która ma sprawiać wrażenie rozwieszonej pomiędzy pniami– wyjaśnia Paweł Naduk.

Jak klocki wśród drzew

Zachowanie drzew wymagało odpowiedniego rozwiązania konstrukcyjnego. Budynek oparto na betonowych modułach o zróżnicowanych wymiarach, rozmieszczonych pomiędzy sosnami. Pełnią one jednocześnie funkcje użytkowe – mieszczą pomieszczenia pomocnicze, takie jak brudna kuchnia, schowek, garderoby i garaż.

Pomiędzy betonowymi elementami znalazły się główne przestrzenie mieszkalne: salon, kuchnia z jadalnią, sypialnie i łazienka. Od lasu oddzielają je duże przeszklenia, dzięki którym drzewa pozostają widoczne z niemal każdego miejsca w domu.

– Budynek można sobie wyobrazić jako regularnie rozrzucone wśród drzew klocki. Pomiędzy nimi, w przestrzeni oddzielonej od pozostałej części lasu tylko szklaną barierą, toczy się życie domowników – opisuje architekt.

Podział funkcjonalny pozwolił rozmieścić pomieszczenia w sposób uwzględniający położenie drzew, a zarazem zachować otwarty charakter strefy dziennej. Architektura nie tworzy jednolitej, zwartej bryły, lecz układ elementów połączonych przestrzeniami otwierającymi się na otoczenie.

Zielony dach z otworami na drzewa

Całość przykrywa płaski, zielony dach, w którym zaprojektowano prostokątne otwory. Część z nich umożliwia wzrost drzew, inne tworzą patia lub świetliki doświetlające wnętrza. Ich rozmieszczenie wynika zarówno z układu pomieszczeń i potrzeb związanych z dostępem światła, jak i z lokalizacji istniejących sosen.

Geometryczna siatka otworów kontrastuje z pozornie nieregularnym układem drzew. Jednocześnie z perspektywy lotniczej dach, porośnięty roślinnością, niemal całkowicie ukrywa budynek pod koronami sosen.

Od strony ogrodu dom wtapia się w krajobraz dzięki dużym przeszkleniom. Szklane tafle pozwalają spojrzeć przez wnętrza na dalszą część lasu, a w innych miejscach odbijają pnie i gałęzie. Efekt wzmacnia szara kolorystyka pełnych fragmentów elewacji, które zlewają się z cieniami rzucanymi przez drzewa.

Zatarciu granicy między architekturą a otoczeniem służy również dobór materiałów. Jasne, termowane deski sosnowe zastosowano na podbitce dachowej, która płynnie przechodzi w okładzinę sufitu, oraz na posadzkach zewnętrznych tarasów. We wnętrzach ich kolorystycznym odpowiednikiem jest dębowa podłoga.

Las w salonie i... obok wanny

W aranżacji wnętrz dominują naturalne forniry, szarości i biel. Powściągliwa paleta barw nie konkuruje z widokiem za oknami, lecz pozwala mu wysunąć się na pierwszy plan. Sosny rosną w bezpośrednim sąsiedztwie strefy dziennej i łazienki, dzięki czemu krajobraz towarzyszy domownikom w codziennych czynnościach. W przeszklonej łazience granica między wnętrzem a lasem jest szczególnie trudna do uchwycenia.

Inny charakter ma elewacja od strony drogi. Tutaj budynek jest bardziej zamknięty: zamiast rozległych przeszkleń pojawiają się pełne, szare powierzchnie, wizualnie połączone z ogrodzeniem. Takie rozwiązanie zapewnia prywatność mieszkańcom, nie rezygnując z oszczędnej formy.

W frontową elewację wkomponowano również garaż. Prowadzący do niego podjazd obniża się względem poziomu części mieszkalnej, a po zamknięciu bramy wjazd wtapia się w jednolitą, szarą płaszczyznę.

Dom w Drzewach projektu 77Studio Architektury pokazuje, że istniejący drzewostan może stać się nie tylko tłem dla budynku, ale też czynnikiem kształtującym jego konstrukcję, funkcję i wygląd. Zamiast wycinać sosny, architekci potraktowali je jako punkt wyjścia do stworzenia domu, w którym las przenika się z przestrzenią mieszkalną.