Ikony architektury: Dzielnica przyszłości

Położona nad Morzem Śródziemnym Walencja nierozerwalnie związana jest z wodą. W miejscu, w którym kiedyś biegła rzeka Turia, po wielkiej suszy pozostał jedynie ogromny lej. Calatrava nie mógł oderwać się od symboliki tego miejsca - wodę uczynił więc motywem przewodnim projektu, jako odbicie dla wspaniałej architektury.

Miasto Sztuki i Nauki prawie w całości zostało zaprojektowane przez Santiago Calatravę. Jedynie podwodne miasto oraz dach oceanarium to projekty Felixa Kandeli. Kompleks składa się z pięciu głównych budynków, w których znajdują się m.in. największe w Europie oceanarium i delfianrium, kino, planetarium, muzeum XXI wieku, teatry oraz ogród botaniczny. Całość zajmuje obszar 350 tys. m.kw.

Calatrava użył czystego, białego betonu, szkła, stali oraz ceramicznych kafelków, które stanowią ważny produkt Walencji. Niektóre elementy budynków to hołd złożony Gaudiemu. Całość powstała w łatwo dla Calatravy rozpoznawalnym stylu. Architekt w swych projektach łączy artystyczną wrażliwość, dbałość o detal i finezję, z wielką precyzją (Calatrava jest z wykształcenia architektem i inżynierem budownictwa). Jego architektura jest bardzo dynamiczna, pełna ruchu i ekspresyjnych form oraz charakterystycznych "żeberkowych" konstrukcji.

Kompleks powstał w zapomnianej i zaniedbanej części miasta - w połowie drogi od Starego Miasta do dzielnicy Nazaret. Dzięki niemu, dzielnica odżyła i zyskała nowoczesne oblicze oraz stała się ważnym elementem łączącym pozostałe części Walencji. Inwestycja stała się również nową ikoną miasta, które oprócz zabytkowej starówki na listę największych atrakcji wpisuje też nowoczesną dzielnicę projektu Calatravy, której nie może zabraknąć w żadnym zestawieniu dotyczącym najważniejszych współczesnych projektów architektonicznych.

zdjęcia dzięki uprzejmości Wojtka Guraka