San Francisco za 100 lat

Zespoły startujące w konkursie miały jedynie tydzień na opracowanie koncepcji wyglądu San Francisco za 100 lat, oraz 3 godziny na skonstruowanie swoich modeli. Zwycięski projekt zakłada, że miasta przyszłości będą musiały poradzić sobie z gwałtownym zwiększeniem liczby ludności oraz z problemem dostarczenia mieszkańcom wszystkich potrzebnych dóbr.

Las biomorficznych wież wyrastających z terenów przyległych do zatoki San Francisco ma być odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie na przestrzeń życiową. Wzrastające tam plantacje morskich alg mają być wykorzystywane do wytwarzania wodoru, który stać się ma podstawowym paliwem świata przyszłości. Gaz ten transportowany systemem nanorurek węglowych poprzez tunele pod miastem dostarczać ma energię potrzebną do zasilania wszelkich urządzeń. Ma on być także paliwem dla podstawowego środka transportu przyszłości - podziemnych kolejek lewitujących ponad futurystycznym torowiskiem.

Tunele pod miastem będą służyły również do transportu wody jak i energii cieplnej uzyskiwanej ze znajdujących się pod miastem źródeł geotermalnych. Za budowę systemu kanałów odpowiedzialne mają być zautomatyzowane roboty, zaprogramowane do drążenia tuneli oraz wzmacniania ich za pomocą nanorurek.

Wszystko to brzmi bardzo pięknie, ale wygląda raczej na zlepek chwytliwych haseł, wyszukanych w niezliczonych publikacjach popularnonaukowych, dobrze wymieszanych, oraz podanych w modnym ostatnio organiczno - architektonicznym sosie. Jak koncepcje projektantów z San Francisco mają się do jakości życia oraz takich pojęć jak urbanistyka oraz i wizerunek miast przyszłości raczej nie będziemy się pytać...