Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne WUM. Olimpijski rudzielec z Warszawy

red

Warszawski Uniwersytet Medyczny na początku bieżącego roku wzbogacił się o nowy budynek. Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne to między innymi największy w Warszawie basen o olimpijskich wymiarach. W nowym budynku znajdziemy jednak też całą masę innych funkcji sportowych i dydaktycznych,

Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
fot. Piotr Krajewski, <a href=http://pkrajewski.pl><span style="color: #c0c0c0;">pkrajewski.pl</span></a>

Zewnętrzne elewacje budynku to połączenie szkła i elementów ze stali kortenowskiej. Lokalizacja budynku przy zadrzewionej alei pozwoliła na zaprojektowanie dużych szklanych płaszczyzn bez obawy o nadmierne nagrzewanie się wnętrza podczas letnich upałów. W części budynku bardziej narażonej na promienie słoneczne na elewacji pojawiają się dodatkowo panele z perforowanej stali w rdzawym kolorze. Sączące się do środka przez niewielkie otwory światło tworzy wrażenie cienia rzucanego przez korony drzew.

Ale to nie jedyne nawiązanie do natury w budynku zaprojektowanym przez pracownię Kontrapunkt V-Projekt. Podziały elewacyjne nawiązują do ciągu liczb naturalnych Fibonacciego, wykorzystywanego do opisywania zjawisk przyrodniczych, w tym rozrostu drzew.

Szpaler klonów ciągnący się wzdłuż ul. ks.Trojdena zainspirował projektantów do otwarcia elewacji południowych na zieleń, która zdaje się wnikać do wnętrza Centrum. Dzięki temu użytkownicy basenów mogą się poczuć jakby pływali wśród drzew. Nieregularna pierzeja z wnękami i zielonym dziedzińcem tworzy harmonijną całość, przeszklone elewacje zespołów zaprojektowano jako przestrzenne dopełnienie szpaleru - tak swój projekt opisują architekci.

We wnętrzach budynku znajdziemy między innymi sale gimnastyczne i sportowe oraz zespół basenów, w skład którego wchodzi między innymi pełnowymiarowy basen olimpijski oraz basen treningowy. Cały budynek został zaprojektowany tak aby móc dostosowywać go do zmieniających się potrzeb. Część sal sportowych można łączyć za pomocą ruchomych ścian tworząc naprawdę duże przestrzenie. także basen olimpijski posiada ruchome dno oraz przegrodę umożliwiająca podzielenie go na mniejsze obiekty. Nad basenem treningowym na specjalnych podnośnikach można natomiast zamontować mobilne trybuny, które zwiększają ilość dostępnych miejsc stałej widowni podczas zawodów sportowych i maksymalnego obłożenia widzów. Takie rozwiązania pozwalają na zmniejszenie kosztów funkcjonowania obiektu i dostosowywanie jego wnętrz do aktualnych potrzeb.

Przeszklone elewacje dają podczas ćwiczeń wrażenie przebywania na świeżym powietrzu oraz wizualnego powiązania z otaczającą naturą. Ale natura wchodzi także do środka - w holu głównym znajdziemy zieloną ścianę. Sport zaś wychodzi na zewnątrz - jedna z elewacji nowego obiektu to zewnętrzna ścianka wspinaczkowa.

ZOBACZ ZDJĘCIA >>>

Więcej zdjęć architektury na stronie fotografa: http://pkrajewski.pl

 

 

    Więcej o:

Skomentuj:

Centrum Sportowo-Rehabilitacyjne WUM. Olimpijski rudzielec z Warszawy