Architekci w ZOO

Przylegająca do Paryża miejscowość Vincennes jest znana dzięki swemu laskowi. Powstały na obrzeżach miasta lasek leży dziś w sercu 10 milionowej aglomeracji. Jego 995 hektarów zieleni wpisują się w XIX- wieczną haussmannską kompozycję paryskich parków. Są one wschodnim, symetrycznym odbiciem Lasku Bulońskiego. Główną atrakcją lasku w Vincennes jest powstałe w 1934r. 17-hektarowe zoo.

Projektant zoo, Carl Hagenbeck, zastosował nowatorskie rozwiązania przestrzenne. Unikał krat. Zamiast nich, aby oddzielić ludzi i zwierzęta wymyślił rozmaite wnęki i pagórki. Powstałe nierówności stanowiły dodatkowe wybiegi i schronienia dla zwierząt. Próbował odtworzyć naturalne środowiska poszczególnych mieszkańców zoo. W tym celu wybudował sztuczne skały, najwyższa z nich jest wysoka na 65 metrów i wieńczy ją taras widokowy. Ta żelbetowa konstrukcja była na tyle spektakularna że skutecznie przyczyniła się do sukcesu zoo, stając się jego symbolem. Od chwili powstania, poprzez kolejne dekady park zoologiczny w Vincennes przyciągał tłumy zwiedzających.

Niestety brak funduszy na utrzymanie doprowadziły zoo, a zwłaszcza skały, do tak złego stanu że część zwierząt ewakuowano. Wraz z pogarszającym się stanem budynków, liczba zwiedzających malała. Upadek nastąpił stopniowo, przez ostatnie 30 lat liczba zwiedzających spadła z 1 500 000 do 300 000 rocznie.

Dopiero w 2005r. rozpisano konkurs na remont i rozbudowę. Do rywalizacji zaproszono architektów krajobrazu. Zwyciężył projekt zespołu składającego się z pracowni TN PLUS i scenograf Nathalie Criviere. Zwycięzcy zaprosili do współpracy młodą paryską pracownie Beckmann-N'Thepe. Ich wspólny projekt oprócz remontu skał przewiduje dobudowanie do nich szklarń-ekosystemów. Powłoki tych szklarń mają być zbudowane z przezroczystych membran ETFE. Ogólnie, ekosystemów ma być sześć i tyle różnych klimatów mają wiernie odtwarzać. Wszystkie mają być dostępne dla zwiedzających. Dodatkowo, w najwyższą Skałę ma zostać wbudowana restauracja panoramiczna z widokiem na Paryż.

Autorzy w swoich założeniach piszą, że bardziej niż o pokazanie dużej liczby zwierząt chodzi im o pokazanie ich we własnych środowiskach naturalnych. Wynika z tego jasno, że sama koncepcja jest mało nowatorska. Niemal to samo mówił pierwszy projektant zoo i to prawie sto lat temu. Niemniej projekt jest ciekawy, wizualizacje interesujące a wybór materiałów z całą pewnością oryginalny.