Sprostać konsekwencjom II Wojny Światowej

Międzynarodowy projekt Sprostać konsekwencjom II Wojny Światowej/Facing Impact od the Second World War miał za zadanie otworzyć uczestników na szeroko pojmowaną problematykę projektowania urbanistycznego w kontekście powojennych zniszczeń.

Program zainicjowany został przez profesora Krzysztofa Biedę oraz Kingę Racoń-Leję z Politechnik Krakowskiej, a w jego realizacji udział brały wyższe uczelnie z Holandii (TU Delft) i Niemiec (HAWK w Hildesheim i HTW Dreźnie). W 2009 roku odbyły się pierwsze warsztaty, podczas których studenci architektury spotkali się w Krakowie - Oświęcimiu. Dwa lata później przedmiotem ich pracy była tkanka miejska Rotterdamu. W tym roku w Dreźnie miała miejsce ostatnia edycja warsztatów.

Przedmiotem warsztatów były tereny otaczające szerokim pierścieniem obszar ścisłego centrum Drezna. Obecnie znajduje się na nim zdegradowane zespoły powojennej zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności rozdzielone szerokimi pasami ulic. Celem prac uczestników warsztatów było opracowanie koncepcji i strategii rewitalizacji zaniedbanych obszarów oraz "odkrycie nieodkrytego".

Zajęcia podzielone zostały na dwa etapy, podczas których grupy studentów zajmowały się kolejno analizą urbanistyczną wspomnianego obszaru oraz kreowaniem wizji projektowych dla wybranych partii Drezna. Korzystając z tradycyjnych narzędzi i technik, a także prowadząc badania terenowe, uczestnicy warsztatów zapoznali się z historią miejsca, poznali szczególnego ducha miasta, które na przełomie XIX i XX wieku zostało w znacznym stopniu zmilitaryzowane, by wreszcie, w wyniku alianckich nalotów w 1945 roku, niemal zupełnie zniknąć z powierzchni ziemi. Kolejne etapy to ahistoryczna odbudowa Drezna po wojnie oraz ambitne plany densyfikacji zabudowy po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku. Mając niezbędną wiedzę, świadomość historyczną oraz ogromną ilość zebranych materiałów, studenci przystąpili do kreślenia wizji dla wybranych części miasta, które mogłyby zostać zrealizowane w różnej perspektywie czasowej (od kilku miesięcy do 20 lat). Istotnym elementem prac poszczególnych zespołów były działania o charakterze eksperymentów społecznych, polegających na zaangażowaniu lokalnej społeczności w procesy przestrzenne. Całość została zwieńczona publiczną prezentacją i obroną projektów przeprowadzona przy udziale ekspertów, planistów, mieszkańców i przedstawicieli mediów.

Zdobyta wiedza i doświadczenie z pewnością pomoże uczestnikom warsztatów w przyszłej pracy projektowej. Jednym z głównych celów było przecież uwrażliwienie młodych twórców na potrzeby mieszkańców oraz historyczny kontekst miejsca, a te elementy wciąż zbyt często pomijane są podczas tworzenia nowych założeń architektoniczno- urbanistycznych.