Mariaż betonu, lastryko i cegły. Adaptacja lokalu po barze mlecznym na kawiarnię

Pierwsza – od frontu, z wysokim betonowym sufitem – to przestrzeń z barem, częścią kawiarnianą oraz audytorium z księgarnią. Wysokie hokery z jasnego drewna przy długim parapecie pod oknem, wygodne fotele – odrestaurowane modele 366 projektu Józefa Chierowskiego - przy niskich stolikach, wreszcie miękkie poduszki na schodach drewnianego audytorium – definiują kolejno różne możliwe sposoby użytkowania tej przestrzeni, w której można zagrzać miejsca na chwilę, na dłużej albo też na całkiem długo.

Drugą strefę – w głębi lokalu – tworzy przestrzeń wspólnego stołu z tapicerowanymi krzesłami, która nie tylko zaprasza do gromadnego biesiadowania, ale także do wspólnego działania podczas warsztatów. Przejście do tej części czuć także pod stopami – oryginalne lastryko (gdzieniegdzie tylko łatane nowymi elementami) definiujące strefę frontalną ustępuje tutaj miejsca oryginalnej podłodze z drewna tekowego (podobnie – tylko tam, gdzie było to niezbędne - uzupełnionej nowymi jesionowymi deskami).

Trzecia strefa znajduje się za przeszkloną ścianką, przez którą można zza stołu zajrzeć do samego serca KaHawy. To tutaj wypalana i pakowana jest kawa. Tłem dla lśniącego, czarnego pieca są białe, częściowo skute do gołej cegły, ściany.

Ta tendencja do odkrywania oryginalnych warstw i faktur, zachowania tego, co najpiękniejsze w ciekawej geometrii ścian i podłóg, stanowiła generalną logikę projektu. Oszczędne, nienarzucające się kolory, naturalne materiały i dużo światła – wszystko to stanowi ramę, w której naprawdę żywe barwy pojawiają się wraz z roślinami w doniczkach, książkami i ich "kawolubnymi" czytelnikami.

ZOBACZ ZDJĘCIA >>>

Kahawa - Kawa i Książka, Poznań

Projekt: Atelier Starzak Strebicki

Identyfikacja wizualna: Olga Zelenska