Między historią a współczesnością: rozbudowa domu jednorodzinnego we Wrocławiu

Punktem wyjścia dla architektów z pracowni PORT była analiza potencjału zacisznej działki, która – mimo ograniczonego metrażu budynku – oferowała możliwość otwarcia wnętrz na ogród oraz znaczącej poprawy ich doświetlenia.

Kluczowym założeniem projektowym było zachowanie charakteru zabytkowego osiedla i wpisanie nowych interwencji w istniejący kontekst urbanistyczny. Rozbudowę potraktowano jako współczesne uzupełnienie zastanej bryły – nowe elementy wyraźnie odróżniają się formalnie, pozostając jednocześnie w harmonii z otoczeniem.

Jednym z głównych problemów funkcjonalnych budynku była wąska, niedoświetlona klatka schodowa. Zastąpiono ją przestronną, dwubiegową strukturą komunikacyjną, integrującą wszystkie cztery kondygnacje. Nowa klatka, wysunięta w obrębie ściany szczytowej i nawiązująca geometrią do pierwotnej formy dachu, stała się istotnym elementem kompozycyjnym oraz źródłem naturalnego światła dla wnętrz.

Projekt zakłada również pełniejsze wykorzystanie istniejącej kubatury poprzez adaptację poddasza i kondygnacji podziemnej. Wprowadzono tam dodatkowe funkcje, takie jak sypialnia oraz strefa rekreacyjna.

Najbardziej wyrazistą interwencją jest rozbudowa strefy dziennej. Odpowiadając na problem niewielkich, słabo doświetlonych pomieszczeń, salon powiększono o nową, przeszkloną przestrzeń wypoczynkową. Współczesna forma tej części, wysunięta poza obrys istniejącego budynku, otwiera wnętrze na ogród poprzez pełnowysokie przeszklenia. Dzięki temu granica między wnętrzem a otoczeniem ulega zatarciu, a użytkownicy zyskują bezpośredni kontakt z naturą i zmiennością krajobrazu.

Realizacja stanowi przykład świadomej modernizacji – łączy poszanowanie dla historycznej substancji z wyraźnie zdefiniowanym, współczesnym językiem architektonicznym oraz dostosowaniem do aktualnych potrzeb mieszkańców.