Budynki z drugiej ręki

Zabytkowe budynki nie wszędzie są hołubione i pieczołowicie przywracane do pierwotnego stanu. Czasem dorzucenie nowego akcentu może wyjść bardziej na dobre, niż wierne kopiowanie przeszłości.

Architektoniczne "stare" w połączeniu z "nowym" nie raz zdało egzamin. Budynki nie tylko stają się młodsze, ale też bogatsze o nowe funkcjonalności. Nakładane na siebie warstwy nowoczesności i historii tworzą przestrzenie dialogu dla architektury. I to bardzo trudnego. Niejeden z architektów poległ próbując podołać tej układance. Zbytnia dosłowność nie popłaca, a ekstrawagancja i drastyczne środki zawsze mają wielu wrogów.

Sposobów na romans stylów jest wiele. Niektóre budynki wzbogaciły się o nową, niezależną część, inne o nowoczesną nadbudowę, czasem innowacyjne wnętrza kryją się w nienaruszonych murach. Niektórzy chcą całkowicie oderwać się od "starego". Szokują i wdzierają się (często dosłownie) w zastaną skorupę budynku czyniąc ją bardziej dynamiczną. Często dialog "starego" z "nowym" oparty jest na harmonii, wzajemnym uzupełnianiu i nie wchodzeniu sobie w drogę.

Architektura wymaga elastycznego myślenia, dostosowywanie zabytkowych budynków do ducha czasu i nowoczesnych technologii. Niekiedy bez drastycznej na pierwszy rzut oka interwencji, nie mogłoby się obejść. Recycling architektonicznych idei, wykorzystanie potencjału istniejących już budynków bywa inspirujące.

W GALERII przedstawiamy jedne z lepszych modernizacji i adaptacji zabytkowych budynków. Pochodzą one z książki "Build - On. Converted Architecture and Transformed Buildings" (pod redakcją Roberta Klantena i Lukasa Feireissa, wydawnictwo Gestalten, Berlin 2009), którą został zainspirowany artykuł.