Wrota Bitwy Warszawskiej 1920

Trójdzielna bryła wchodząc fizycznie w przestrzeń historyczną, systematyzuje wewnętrzny zakres tematyczny muzeum Bitwy Warszawskiej. Centralny punkt zagospodarowania terenu stanowi plac w formie kwadratu, będący punktem odniesienia do pulsującej, żywej architektury. Agora, otoczona z dwóch stron schodami, podkreśla wartość przestrzeni, jest wizualnym wprowadzeniem do części historycznej, którą otwierają podłużne bryły muzeum.

W celu zachowania logicznego podziału urbanistycznego na część muzealno - edukacyjną oraz hotelowo - konferencyjną, wokół placu rozmieszczone zostały w czterech kierunkach: kościół nawiązujący formą i elewacją do budynku muzeum, plebania, Muzeum Wrota Bitwy Warszawskiej oraz droga wiodąca do nowoczesnego kompleksu hotelowo- konferencyjnego, na końcu której umieszczony został multimedialny punkt informacyjny.

Obiekt sakralny w sposób symboliczny został nakreślony przeszklonym krzyżem, wtopionym w główne wejście oraz jedną ze ścian budynku. Za dnia zapewnia naturalne, kontemplacyjne oświetlenie, nocą zaś buduje nastrój skupienia. Kompleks muzeum został oddzielony od drogi parkingiem, który optycznie odciąża zielony teren agory.

Forma bryły umożliwia zwiedzającym logiczne poruszanie się po kondygnacjach dzięki dwóm niezależnym klatkom schodowym oraz licznym przejściom miedzy bryłami. Aby umożliwić zwiedzającym łagodne zejście ku historycznym terenom ossowskich walk, w dwóch miejscach, zastosowano rampy prowadzące do niecek wiodących na zewnątrz muzeum. Część plenerowa ekspozycji została zharmonizowana z bryłą poprzez nawiązujące bezpośrednio do działań wojennych okopy, łącząc się z trzema nieckami znajdującymi się bezpośrednio pod budynkiem.

Istotnym elementem kulminacyjnym są zadaszone tarasy widokowe o lekkiej konstrukcji na horyzontalnych zakończeniach brył. Ukazują widok na historyczny teren walk z 1920r, budując tym samym pole do wielowymiarowych działań w przestrzeni publicznej terenu. Trzy dynamiczne suwnie służą jako platforma na militarne eksponaty. W czasie trwania rekonstrukcji historycznych, mogą one zmieniać swe położenie wsuwając się w rdzeń modernistycznej bryły.

Elewacja budynku pokryta będzie miedzią patynowaną, co stanowić ma paralelę do mundurów wojska polskiego, jednocześnie wtapiać się swą kolorystyką w przestrzeń krajobrazu. Aby wzmocnić optyczne "przesunięcie" budynku zastosowano żwirowe perforacje u nasady bryły. Na "zielonej" powierzchni dachu, wyraźnie zaznaczone zostały złączenia modułów konstrukcyjnych w kształcie regularnych przeszkleń.

Istotną funkcję spełniają ekspozycje plenerowe, gdzie multimedialne techniki mieszają się z tradycyjnymi środkami wyrazu eksponatów. Dlatego też niezwykle ważnym elementem w wieczornych pokazach widowiskowych staną się zaznaczenia na powierzchni ziemi - linie tyralier - które w widowiskowy sposób przybliżą działania wojenne.

źródło: Nizio Design