Warszawa: MURANO od BBGK Architekci. Architektura w myśl logiki miasta

„Miasto to ciągłość. Projekt MURANO podporządkowaliśmy logice miasta i charakterystyce przestrzeni Muranowa”, podkreślają autorzy projektu z pracowni BBGK Architekci. To szczególny kontekst przestrzenny, na który składają się ślady przedwojennej struktury miejskiej, zaprojektowane po wojnie przez Bohdana Lacherta osiedle Muranów Południowy oraz późniejsze bloki mieszkalne z lat 60., a ponadto silny współczesny akcent, jaki stanowi w krajobrazie dzielnicy bryła Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN (projekt Lahdelma & Mahlamäki).

Budynek powstaje przy ul. Anielewicza 15A. To obszar dawnej ulicy Gęsiej – gęstej, wielofunkcyjnej tkanki XIX-wiecznej dzielnicy kupieckiej pełnej usług, rzemiosła i lokalnego życia. „To miejsce od zawsze było miastem w pełnym tego słowa znaczeniu”, mówią architekci. Budynek kontynuuje logikę miasta: w aktywnym parterze pierzei, skali zabudowy, rytmie ulicy. Zgodnie z decyzją projektantów, na całej długości przyziemia budynku znajdą się lokale usługowe, które ożywią ulicę Anielewicza na tym odcinku, przywracając jej miejski charakter.

Odkryty podczas badań archeologicznych bruk niegdysiejszej ulicy Gęsiej został zachowany i włączony w projekt jako materiał posadzek nowych przestrzeni publicznych: zielonego placu centralnego, kameralnego skweru od strony al. Jana Pawła II oraz mniejszego skweru przy kawiarni od strony ronda Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. To symboliczny wyraz myślenia projektowego, które nie odcina się od przeszłości miejsca, a na jej fundamentach buduje własną tożsamość.

Przeczytaj także: Muranów, dzielnica na gruzach dawnej Warszawy>>

Architektura MURANO przyjęła formę współczesną: prostą, stonowaną, opartą na klasycznych proporcjach i materiałach, które wytrzymują próbę czasu. Jak tłumaczą architekci, „zależało nam, by bryła MURANO nie konkurowała z pobliskim muzeum, ale by stworzyła elegancką ramę, która domyka tę przestrzeń pierzeją odpowiedniej rangi”. Wyraz architektoniczny budynku określają tradycyjny układ kompozycyjny (baza, korpus, zwieńczenie) i czytelne podziały elewacji. Dodatkowej lekkości strukturze nadają panoramiczne przeszklenia i ażurowa krata loggii.

Subtelne odwołania do zabudowań Muranowa znaleźć można m.in. w trójpodziale okien inspirowanym rozwiązaniami Bohdana Lacherta oraz kolorystyce materiałów elewacyjnych – beżach i przełamanych szarościach – nawiązującej do muranowskich tynków i spójnej z odcieniem historycznego bruku odkrytego na działce. Elewacje wykonane zostaną z betonu architektonicznego barwionego w masie, szlifowanego, z widocznym kruszywem. To materiał, nad którym prowadzono długie testy, aby był trwały, autentyczny i uczciwy codziennym użytkowaniu.

Jedną z cech charakterystycznych Muranowa, która stanowi również o jego szczególnej atrakcyjności jako miejsca do życia, jest wypełniająca dzielnicę zieleń. W MURANO zieleń wprowadzona została do samego budynku, gdzie obecna jest wielopoziomowo: na placu centralnym i w przestrzeniach przyziemia, w loggiach i na tarasach sąsiedzkich na dachach. Dzięki niej kaskadowa bryła stworzy widok zielonych pagórków – także z perspektywy sąsiednich budynków. Inspiracją były miejsca, w których zieleń na wysokości budynku staje się realnym doświadczeniem, jak ogrody na dachu Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego.

Zieleń to nie jedyny element wprowadzony z myślą o dobrostanie przyszłych mieszkańców MURANO. Zgodnie z zamysłem inwestora apartamentowiec oferować będzie atrakcyjne przestrzenie wspólne do codziennego użytkowania, które sprzyjać będą podnoszeniu jakości codziennego życia oraz budowaniu relacji sąsiedzkich. Przestrzenie obejmują strefy ciszy i medytacji, miejsca do spotkań, sale treningowe, saunę, wspomniane już tarasy sąsiedzkie oraz ogrody o funkcjach rekreacyjnych.

Zakończenie budowy planowane jest na IV kwartał 2026 r.