Modernizm utracony. Galeria Sztuki Współczesnej w Tarnowie [WASZE PROJEKTY]

Joanna Baran w ramach swojej pracy magisterskiej zaprojektowała Galerię Sztuki Współczesnej w Mościcach - jednej z tarnowskich dzielnic o modernistycznym rodowodzie. Architekt zwraca uwagę na to, co już utraciliśmy prowokując przy tym dyskusję, co można uratować w tej części Tarnowa.

Niedoceniona dzielnica

Galeria Sztuki Współczesnej miałaby powstać w Tarnowie. Zlokalizowanie placówki muzealnej w dzielnicy Mościce jest celowe - głównie ze względu na wysokie walory estetyczne, architektoniczne i urbanistyczne tej obecnie niedostatecznie docenianej części miasta.

Mościce to dzielnica pierwotnie robotnicza, powstała w następstwie budowy Państwowej Fabryki Zakładów Azotowych (obecnie Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach) w latach 20. XX wieku. Zakłady te są obecnie jednym z największych potentatów chemicznych na świecie. Projekt tego obszaru miasta odnosi się do modernistycznych idei Ebenezera Howarda - „miasta-ogrodu”, porównywalnego do np. Zamościa.

Charakterystyczne kominy

Koncepcja Galerii ma w zamyśle podkreślić modernistyczną część miasta i stać się jej częścią. Gmach koresponduje swoją formą z istniejącymi, ważnymi ośrodkami kulturalnymi Mościc, a założenie przestrzenne kontynuuje zielone oblicze tej dzielnicy.

Bryła została zaprojektowana w myśl współczesnego budownictwa i nowoczesnych technologii. Forma architektoniczna jest funkcjonalna, prosta, minimalistyczna i inspirowana modernizmem obecnym w całej dzielnicy.

Gabaryt tak dużego budynku został optycznie zmniejszony poprzez nałożenie na siebie różnych poziomych i pionowych prostopadłościanów, natomiast horyzontalność została rozbita poprzez skręcony, pionowy moduł nawiązujący kształtem do fabrycznych kominów Mościckiego krajobrazu.

Żelbet i corian

Bryła oparta została na konstrukcji monolitycznej żelbetowej, wraz z przestrzennymi kratownicami stalowymi, które przenoszą siły na żelbetowe słupy. Budynek posiada 4 kondygnacje. Jest czytelny i pomyślany tak, aby potencjalny użytkownik mógł się po nim poruszać instynktownie. Całość jest przystosowana dla osób niepełnosprawnych.

Kolorystyka budynku to biele i szarości Corianu, szarości betonu, ciepło naturalnego drewna i akcenty z kolorowej blachy lub cortenu. Wnętrze utrzymane jest w stylu minimalistycznej elegancji. Całość złamana została wyraźnymi akcentami kolorystycznymi.

Wnętrze pełne kultury

Zwiedzający rozpoczynają wizytę od kondygnacji 0 - tutaj znajduje się hol główny galerii, część gastronomiczna w postaci kawiarni oraz zapleczem techniczne. Na poziomie -1 znajduje się wystawa stała, przedstawiająca twórczość Wilhelma Sasnala oraz modernizm światowy, jak i historię dzielnicy. Na tym samym poziomie mieści się również sala wielofunkcyjna oraz parking podziemny na 96 miejsc.

Kondygnacja +1 mieści wystawę czasową nazwaną „Strefą Młodego Artysty” oraz pomieszczenia-pracownie na wynajem pod działalność artystyczną. Na poziomie +2 umiejscowiona została administracja budynku. Nad parterem znajdują się tarasy i zielone dachy, natomiast nad piętrem zaplanowano taras przeznaczony pod kino letnie.

Więcej o:
Skomentuj:
Modernizm utracony. Galeria Sztuki Współczesnej w Tarnowie [WASZE PROJEKTY]
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX