Skromna kostka w Lublinie

Działka, na której stanął dom, znajduje się na skraju, pomiędzy lasem a nieużytkami. Architekci chcieli to wykorzystać, otwierając dom i kierując jego wewnętrzne funkcje w różne strony świata, a co za tym idzie, krajobrazu. Budynek stanął na pagórkowatym terenie opadającym w kierunku południowym. Projektanci starali się jednak uniknąć zmian topografii działki.

- Mimo dużych różnic terenu utrzymaliśmy założenie, aby północne wejście do domu i zachodni taras zewnętrzny jak najmocniej stykały się z terenem istniejącym - wyjaśniają autorzy projektu.

Na piętrze rozmieszczono okna tak, aby kadrowały widok na pola rzepaku. Po tej stronie zlokalizowano też główne wejście do budynku.

Wewnętrzny układ pomieszczeń podporządkowany został osi wschód-zachód. Znalazły się tam pomieszczenia spełniające funkcje mieszkalne. Rozpościera się z nich widok na teren działki otoczony drzewami. Projektanci zastosowali tutaj jasny podział na hol i strefę wspólną otwartą na pole rzepaku oraz na strefę prywatną zwróconą w stronę drzew.

Dom ma kształt kostki, która została podcięta od strony północnej. Podcięcie podkreśla wejście do domu i zarazem stanowi niewielkie zadaszenie. Architekci zdecydowali się na białą elewację, która ma stać się tłem dla przyrody.

źródło: MIT ARCHITEKCI

Wewnątrz budynku dominuje biel. Aby przełamać jej monotonię, architekci zdecydowali się wykorzystać architektoniczny beton oraz drewno, z którego wykonano między innymi schody i poręcz balustrady.