Kamienica w Tczewie

Założeniem projektu było znalezienie najlepszej odpowiedzi dla wąskiej i długiej działki położonej w dawnym przedmieściu królewieckim Tczewa. Teren inwestycji objęty jest ochroną konserwatorską co spowodowało, że forma oraz detal budynku oceniane były jeszcze przed wydaniem pozwolenia na budowę. Założeniem formalnym budynku był dialog pomiędzy proporcjami XIX wiecznej kamienicy zlokalizowanej w tej części miasta a nowoczesnym wpływom i światowym tendencją realizacji kamienic w historycznych częściach miast.

Nierównoległe granice działki oraz chęć podkreślenia klatki schodowej spowodowały odcięcie na elewacji frontowej nie tylko materiałem ale i kątem. Ścianę klatki schodowej poprowadzono prostopadle do południowej granicy działki. Pozostała część elewacji frontowej w celu optycznego obniżenia wysokości budynku została podzielona poziomymi pasami w szarych gradacjach. Akcentami na elewacji była zabawa zielonymi prostokątami podkreślającymi charakterystyczne elementy budynku.

We wnętrzach klatki schodowej zdecydowano się na ten sam kolor w celu ożywienia zazwyczaj smutnych wnętrz ciągów komunikacyjnych. Efektem tego są zielone pełne balustrady schodów. W tej części miasta często dobudowywano na dachach kamienic lukarny , lub nawet podnoszono części połaci dachowych w celu adaptacji pomieszczeń na strychu. Zainspirowało to architektów do podobnego zabiegu, ale z góry przemyślanego. Duże, niesymetryczne przeszklenia wieńczą cały budynek. Podział elewacji frontowej był wynikową podziału lukarn dachowych.

Problematyczna była ściana północna, gdyż na sąsiedniej działce nie zrealizowano budynku w zabudowie pierzejowej. Nie mogliśmy sobie pozwolić na otwory okienne a pozostawienie dużej jednolitej powierzchni nie pasowało do charakteru budynku. Zwiedzając zakamarki tczewskiej starówki, autorzy projektu natknęli się na prześwitującą spod kilku warstw farby reklamę czasów PRL wymalowaną w miejscu o takiej samej sytuacji prawnej (ściana do zabudowy pierzejowej). Motyw reklamy, która przypominającej kostkę Rubika zastosowano zmieniając proporcję oraz obniżając liczbę elementów.

Od strony wschodniej, podkreślono wieńczący budynek taras zamknięty w ramę w kształcie litery C. Jest to jedyne miejsce, z którego można podziwiać widok na dachy starówki oraz na Wisłę. Elewacja wschodnia podzielona została (poza ostatnią kondygnacją) ujednoliconą stolarką okienną typu porte-fenetre.

źródło: Leczkowski Architekci Bartosz Leczkowski |LABL|