Bunkier nr 599

Przed II Wojną Światową w Holandii powstała linia umocnień określana mianem New Dutch Waterline (NDW) i składająca się systemu bunkrów, tam, grobli i zbiorników wodnych. W przypadku zagrożenia planowe zatopienie przylegających do niej terenów miało stworzyć swoistą zaporę broniącą dostępu do miast takich jaki Muide, Utrecht, Vreeswijk czy Gorinchem.

W 2010 roku jeden ze znajdujących się we wspomnianej linii umocnień bunkrów został poddany wyjątkowej transformacji. Projektanci z pracowni Rietveld Landscape oraz Atelier de Lyon przeprojektowali żelbetową strukturę czyniąc z niej niezwykle interesującą instalację architektoniczno-artystyczną. Bunkier nr 599 został „przecięty” na pół tak, iż na jego osi powstała szczelina o szerokości umożliwiające swobodne przejście. Całe założenie integruje militarny budynek z malowniczym krajobrazem holenderskiej wsi. Aby do niego dotrzeć musimy pokonać kilka kilometrów wąską drogą biegnącą grzbietem grobli mijając leżące u jej podnóża wsie. Na pastwiskach i podwórkach niektórych gospodarstw dostrzec możemy kolejne bunkry- opuszczone bądź prowizorycznie zaadaptowane do nowych funkcji. Do schronu nr 599 prowadzą biegnące z dół zbocza grobli betonowe schody, który następnie przechodzą w przecinającą budynek ścieżką kończącą się pomostem na niewielkim zbiorniku wodnym.

Koncepcja formy wiąże się z ideą przeniknięcia przez twardy pancerz bunkra i pokazania struktury wewnętrznej. Lśniące, jakby wypolerowane płaszczyzny przekroju odsłaniają wewnętrzną substancję betonu i stanowią kontrast dla porowate, omszałej powierzchni zewnętrznej.

Ogólnodostępna realizacja Rietveld Landscape i Atelier de Lyon znajduje się tuż przy autostradzie A2 i stanowi swoisty znak w przestrzeni informujący o istnieniu w tym miejscu pasa umocnień. Równocześnie w wyjątkowy, dyskretny sposób mówi o historii Holandii upamiętniając ważne dla niej wydarzenia.