Zaha Hadid składa hołd Bachowi

Już Goethe mówił, że "architektura to zamrożona muzyka". Ostatnie dzieło Zahy Hadid zdaje się potwierdzać tę maksymę. Słynna architektka została zaproszona przez Manchester International Festival, by w budynku Manchester Art Gallery zaaranżowała salę koncertową przeznaczoną na koncerty muzyki Bacha.

Prostopadłościenne, sterylne i nijakie pudło sali Zaha postanowiła w swoim już rozpoznawalnym stylu przemienić w futurystyczne, pozbawione prostej geometrii cacko. W tej kartezjańskiej przestrzeni nakreśliła płynną wstęgę, niczym zamrożony ruch batuty dyrygenta.

W pomalowanej na czarno sali zawisła półprzeźroczysta membrana rozpięta na stalowej konstrukcji, którą podwieszono do sufitu. Tworzy ona nieprzerwaną taśmę o zmiennej szerokości, która od wejścia na salę biegnie zataczając kręgi, to jest wąska niczym poręcz, to znów rozszerza się prawie na całą wysokość sali.

Jak tłumaczy sama Zaha jej projekt miał podkreślać różnorodność muzyki Bacha. - Artykułuje rytmiczność i harmonię dzieł Bacha, tworząc dla jego muzyki szkielet. Pojedyncza ciągła wstęga wiruje dookoła, tworząc wydzieloną przestrzeń, w której wykonawcy i słuchacze mogą się czuć jak w kokonie intymnej, płynnej przestrzeni - wyjaśnia Hadid.

Bardzo prosty zabieg architektoniczny jest zarazem niezwykle efektowny i wymowny. W sali w Manchester Art Gallery muzykę Bacha wręcz widać, zyskała ona swój wizualny odpowiednik.

Jedynym dodatkiem do wstęgi Hadid są krzesła dla słuchaczy, wybrano równie płynne i nowoczesne Panton chair w czerni, będące kontrastem dla białej membrany.

To dziwne, ale Zaha Hadid , mimo swojej skrajnej nowoczesności, to właśnie ze swoim zamiłowaniem do płynności linii, bogactwa form i organiczności, zdaje się być współczesną kontynuatorką dokonań sztuki baroku.

Niestety niezwykłe dzieło Hadid było efemerydą. Podobnie jak muzyka, która brzmi tylko w czasie koncertu, a potem zostają po niej wspomnienia i nagrania. Festiwal zakończył się 18 lipca, aranżacja sali ma być na dniach zdemontowana.